Panyo nga.
Advertisement
Saturday, September 19, 2009
Sometimes you will cry and no one will see your tears
Nabagbag naman ko sa pinadalang tula ng aking kaibigangsi bayi.Kapag nagkasakit ka, habang ikaw ay nagmumuni, nagbibilang ng
oras habang nag-iisa kang nakahiga sa kama, ito ay totoong-totoo sa akin,
saiyo at sa lahat.
Panyo nga.
Panyo nga.
Sometimes you will cry and no one will see your tears...
Sometimes you will laugh and no one will see you smile...
Sometimes you will fear and no one will see you shudder...
Sometimes you will lie and no one will catch you up...
Sometimes you will fall and no one sees you struggle...
Sometimes you will be late and no one seems to notice...
Friday, September 18, 2009
Emergency 101-Post Operation Blues
Dear insansapinas,
Friday
Post Operation Blues
Kasalukuyan akong nanood ng TV na nakasandal sa dalawang unan
ng nagring ang phone. Hmmm di ko kilala ang number. Wala pang
isang minuto, nagring ulit. Di ko pa rin sinagot. At isa pang tawag .
At isa pang tawag. Ano ba ang emergency ng taong ito.
Mga ilang minuto, may natanggap kong e-mail sa kapatid ko. Tumawag
Daw ang isang (insert name here), nag-iwan ng message na kailangan
akong tumawag sa kanila. Private nurse ko raw. Authorized dawn g ospital.
Ha?
Chineck ko ang pangalan ng website. Hmmm specialization nila orthopaedics…
Nagpapadala sila ng mga private nurses sa bahay ng mga galling sa ospital for
Rehabilitation. Blah blah
Hindi naman physical disability yong sa akin…mental disability…siraulo
To be exact. Bwhahaha.
Thursday, September 17, 2009
Emergency 101-Si Pinay sa Ospital Part 4
Hindi na talaga ako papayag na hindi nila ako idischarge. Mas stress ako sa ospital.May bago na naming student nurses na itinoka sa akin. Mababait
naman sila pero HusmeNaman, kailangan bang tanungin nila ako every thirty
minutes kung okay ako?
Balita sa akin ng Charge Nurse, may discharge
order na ako at pipick-upin ako ng kapatid ko nang ala-una.
Bago siya dumating, may lunch tray na dumating.
Ayaw ko na snang kumain pero saying din.Dalawang hiwa ng tuna sandwich.
Ni hindi ko naubos yong isa. Buti pa Ligo na lang pinalaman
nila. May lasa pa.
Pinasakay ako sa wheelchair pababa sa lobby. Tulak-tulak ng isang matandang
babaeng volunteer.Hiya ako kasi kasing tanda na siya ng mother ko.
Pero kasiyahan nila yon. Gumawa ng mga trabahong makakatulong. Halos ayaw
kong huminga para hindi ko bumigat.
Heh.
Nang naghihintay kami para ilapit ng kapatid ko yong SUV, may dumating na lalaki. Hindi siya "Merkano. Mas mukha siyang Kastilaloy . Hindi Tsikano kasi ang mga Tsikano, halos kakulay natin at itim din ang buhok.
Sabi ba naman ay patayuin na raw ako sahil pauwi na ako at kailangan ng asawa niya ang wheelchair.Naku kung nakakabit ang sphygmomanometer sa aking palagay ko sasabog ang cuff.
Nang naghihintay kami para ilapit ng kapatid ko yong SUV, may dumating na lalaki. Hindi siya "Merkano. Mas mukha siyang Kastilaloy . Hindi Tsikano kasi ang mga Tsikano, halos kakulay natin at itim din ang buhok.
Sabi ba naman ay patayuin na raw ako sahil pauwi na ako at kailangan ng asawa niya ang wheelchair.Naku kung nakakabit ang sphygmomanometer sa aking palagay ko sasabog ang cuff.
Wednesday, September 16, 2009
Emergency 101-Si Pinay sa Ospital Part 3
Wednesday
Walang breakfast.Ayaw kong nagugutom ako dahil pag mababa ang aking blood
sugar, para akong hayok sa gutom. NPO ang order. Ibig sabihin walang
itetake thru mouth except yong barium. Pinaiinom ito sa magkaCATSCAN para
madaling Makita ang hinahanap. OO na.
Sabi ng surgeon, hindi raw muna niya pakikialaman at gagalawin ang aking mga lamang-loob.
Titingnan daw muna lahat kung saan naglalagi ang mga engkanto.
Tinanong ko kung anong oras ako dadalhin sa Radiology. Mga thirty minutes daw. Alas
diyes yan ng umaga.
Naubos ko na yong dalawang litrong barium at ilang beses na akong pumunta
sa restroom dahil nagrerevolution ang aking tiyan. Wala pa rin. Ilang
chapters na lang magugunaw na ang mundo. Yon ang binabasa kong nobela na
tungkol sa Fourth Reich na combination Noah’s Ark at Indiana Jones.
Pag tinawag ako at hindi ko pa alam ang ending, babasahin ko yon habang
pinapasok nila ako sa Catscan. Promise.
OO insan, hindi ako aalis sa aking bed. Nakasakay ako doon papunta sa
laboratory.Whee.
Inilipat ako doon sa higaan na pumapasok sa Catscan machine kung saan
sasabihin saiyo, Breathe in, Hold your breath tapos ang tagal bago sabihing
breathe.Wuaaaah. Hinga, hinga, hinga, bago pumasok ulit. Tinamaan na machine
ito.
Pag nasa loob ka, makakaramdam ka ng init na gusto mong umihi.
Pinigil ko pero bakit nga ba kung kalian malapit na saka naman nagbabantang
lumabas.Nataranta yong Tech sa akin. Kasi bigla akong tayo pagkatapos na
pakawalan
na niya ako sa makina at hinanap ang bathroom. Hila ko yong IV stand.
Pinigilan
ako ng tech dahil assist daw niya ako. Pumutok yong machine na nakakabit sa
IV ko.Tssk tssk, mataas pa rin ang aking voltage pag ako galit. Tinuninunuinu.
Sunod ang liver biopsy. Ito, inihanda ako sa operasyon. Hindi naman talaga
operasyon, kung hindi tutusukin lang ako ng malaking karayom sa tiyan na tagos hanggang aking atay pero masakit yon ha.
So, kinabitan pa ako ng isang IV para naman sa sedative para ako ay makatulog (daw)
at iba pang ipapasok nilang chemicals.
Diyos ko po, hindi pa naman kuwaresma, parang isinabit nila ako sa
dalawang poste at mga senturyon yong mga doctor na mag-oopera sa akin.
Humayo kayo. Tseh.
Tinanong ko yong nurse kung talagang makakatulog ako dahil noong huli
kong liver biopsy, hindi ko nakatulog (may kuwento rin ko niyan pero nasa
Now What, Cat ko yata).
Sabi niya, eh, you will just feel drow….
Tulog na ako. Kahit bilangan mo pa ako ng sampu. Nagising ko mayroon na
namang dalawang benda sa aking tiyan. Bilang ko siguro pagpinagtagni-tagni
mo ang ginamit nilang gauze, pwede na akong makagawa ng kulambo.
Ibinalik na ako sa kuwarto.
Isang tao na lang nagtulak sa akin. Nabawasan bang malaki
ang timbang ko? Mwihihihi.
Tuesday, September 15, 2009
Emergency 101-Si Pinay sa Ospital Part 2
Dear insansapinas,
Wala pa ring breakfast. Aga-aga. Ginigising ako ng nars na kukuha ng
aking dugo, blood pressure, pulse rate at saka temperature. Pinalitan-
palitan din nila ang IV na nakasaksak sa aking kamay na nakakabit sa
isang machine na nakatali sa isang bakal na sabitan…na hila-hila ko o
tinutulak ko saan man ako pumunta. Para akong nakakabit sa isang post
ng Meralco. Waah.
Sa dami ng narses at techs na pumapasok at mgtatanong ng What is your
name and what is your birthdate, automatic na yata yong sasagot ko ang
aking pangalan at date of birth kaya noong minsan may naligaw sa aking
kuwarto at groggy pa akong nagmulat ng mata, bigla kong sinabi ang pangalan
ko at birthdate.
Yon kasi para malaman nila kung ikaw nga at hindi ka impostor o kaya di sila nagkakamali
ng pasyenteng ginagamot.
Yon pala mag-aayos noong TV kasi hindi malinaw ang TV screen. Toink.
Dinalaw ako ng doctor. Uhmm ang bango. May pabango ang lintek. Hindi
cologne yon. Alam ko ang amoy na yon. Hmmm, pabling ang doctor na yon.
Sabi sa akin, under observation daw ako at kaya ako di pinapakain dahil
sabi ng dalawang specialist-consultants ko ay baka ako ay operahan.
Ngiiiii.
Binigyan na naman nila ako ng morpina sa sakit.
Para na naman akong hilong talilong. Sabi ng kapatid. Pagkainject sa akin,
tulog daw ako pero ang mata ko nagrorolleyes. Rolleyes. Hehehe
May pumasok. Mga student nurses sila at nakatoka sila sa akin.
Hmm. Kinunan ako ng blood pressure. Sabog ang Cuff. Hehehe. Sabi ko,
ikabit mabuti, paabutin hanggang 200 plus saka bitiwan ang gauge dahil
Kung hindi error ang aabutin nila.
Yong isa manual pulse reading ang gawa tapos i-cocompare niya sa machine.
Siguro kung bibilangin Ko ang tagal nang pagkahawak niya sa aking pulso,
360 ang pulse rate ko. Hahaha
Pero mabait ako sa mga student nurses kasi dalawa sa aking kuting ay
nagtapos ng nursing at dalawang kapatid ko ay narses.
Ang regular nurse ko at tech ay tagal bago dumating pagkatapos kung
pisilin ang call light. Naghehello nga at quick reply pero kung ikaw
ay manganganak, baka lumabas na ang bata at nabinyagan na bago dumating.
Hohoho.
Tinatanong kong nagBM na raw ako. BM yon yong Magbabawas. Sus, ginoo,
paano ako magBBM, eh wala naman akong kinain mahigit 24 hours na.
Kaya pinadalhan nila ako ng late breakfast. Soft diet pa rin. Coffee
na decaf na sumpa man, mas may lasa pa ang sinunog na bigas. Soup na
ang alat. Iced tea na parang matagal nang inulit-ulit na itinubog yong
tsaa.
Apple juice at milk. Lahat talaga liquid.
Sabi noong nurse, how is your breakfast?
Sabi ko Awful. The soup is salty, coffee is bland, iced tea is warm and
milk is milk.
Pero di ko sinabi yon. Sabi ko lang Great sabay tingin sa likod para
magrolleyes.
Yong lunch ay medyo ayos na. Pork chop na maputla ang kulay. Parang
natakot sa multo. Para naman magkakulay pinaligiran ng cherry tomatoes.
Tuwing iinjectionan ako ng pain killer ay nagiging drowsy ako…saka naman
papasok ang mga kukuha ng blood specimen at kung anu-ano pa.
Lintek, di rin ako mapahinga. Pag gising naman ko tiyempo na yong
huling ten minutes ng Law and Order o anumang palabas ang pinanonood ko.
Huwah, hindi ko alam kung sino ang pumatay o kaya
ay kung guilty ng hatol. Istorbo talaga.
Wala pa ring breakfast. Aga-aga. Ginigising ako ng nars na kukuha ng
aking dugo, blood pressure, pulse rate at saka temperature. Pinalitan-
palitan din nila ang IV na nakasaksak sa aking kamay na nakakabit sa
isang machine na nakatali sa isang bakal na sabitan…na hila-hila ko o
tinutulak ko saan man ako pumunta. Para akong nakakabit sa isang post
ng Meralco. Waah.
Sa dami ng narses at techs na pumapasok at mgtatanong ng What is your
name and what is your birthdate, automatic na yata yong sasagot ko ang
aking pangalan at date of birth kaya noong minsan may naligaw sa aking
kuwarto at groggy pa akong nagmulat ng mata, bigla kong sinabi ang pangalan
ko at birthdate.
Yon kasi para malaman nila kung ikaw nga at hindi ka impostor o kaya di sila nagkakamali
ng pasyenteng ginagamot.
Yon pala mag-aayos noong TV kasi hindi malinaw ang TV screen. Toink.
Dinalaw ako ng doctor. Uhmm ang bango. May pabango ang lintek. Hindi
cologne yon. Alam ko ang amoy na yon. Hmmm, pabling ang doctor na yon.
Sabi sa akin, under observation daw ako at kaya ako di pinapakain dahil
sabi ng dalawang specialist-consultants ko ay baka ako ay operahan.
Ngiiiii.
Binigyan na naman nila ako ng morpina sa sakit.
Para na naman akong hilong talilong. Sabi ng kapatid. Pagkainject sa akin,
tulog daw ako pero ang mata ko nagrorolleyes. Rolleyes. Hehehe
May pumasok. Mga student nurses sila at nakatoka sila sa akin.
Hmm. Kinunan ako ng blood pressure. Sabog ang Cuff. Hehehe. Sabi ko,
ikabit mabuti, paabutin hanggang 200 plus saka bitiwan ang gauge dahil
Kung hindi error ang aabutin nila.
Yong isa manual pulse reading ang gawa tapos i-cocompare niya sa machine.
Siguro kung bibilangin Ko ang tagal nang pagkahawak niya sa aking pulso,
360 ang pulse rate ko. Hahaha
Pero mabait ako sa mga student nurses kasi dalawa sa aking kuting ay
nagtapos ng nursing at dalawang kapatid ko ay narses.
Ang regular nurse ko at tech ay tagal bago dumating pagkatapos kung
pisilin ang call light. Naghehello nga at quick reply pero kung ikaw
ay manganganak, baka lumabas na ang bata at nabinyagan na bago dumating.
Hohoho.
Tinatanong kong nagBM na raw ako. BM yon yong Magbabawas. Sus, ginoo,
paano ako magBBM, eh wala naman akong kinain mahigit 24 hours na.
Kaya pinadalhan nila ako ng late breakfast. Soft diet pa rin. Coffee
na decaf na sumpa man, mas may lasa pa ang sinunog na bigas. Soup na
ang alat. Iced tea na parang matagal nang inulit-ulit na itinubog yong
tsaa.
Apple juice at milk. Lahat talaga liquid.
Sabi noong nurse, how is your breakfast?
Sabi ko Awful. The soup is salty, coffee is bland, iced tea is warm and
milk is milk.
Pero di ko sinabi yon. Sabi ko lang Great sabay tingin sa likod para
magrolleyes.
Yong lunch ay medyo ayos na. Pork chop na maputla ang kulay. Parang
natakot sa multo. Para naman magkakulay pinaligiran ng cherry tomatoes.
Tuwing iinjectionan ako ng pain killer ay nagiging drowsy ako…saka naman
papasok ang mga kukuha ng blood specimen at kung anu-ano pa.
Lintek, di rin ako mapahinga. Pag gising naman ko tiyempo na yong
huling ten minutes ng Law and Order o anumang palabas ang pinanonood ko.
Huwah, hindi ko alam kung sino ang pumatay o kaya
ay kung guilty ng hatol. Istorbo talaga.
Monday, September 14, 2009
Emergency 101-Si Pinay sa Ospital Part 1
Dear insansapinas,
Dapat dinala na ako sa ospital last Friday. Pero nanood nga ako ng MONK. Kulit ko noh.
Saturday, sabi ng kapatid ko punta na kami sa ospital. Ayaw ko, tinatapos ko yong binabasa kong nobela. Toink
Dapat dinala na ako sa ospital last Friday. Pero nanood nga ako ng MONK. Kulit ko noh.
Saturday, sabi ng kapatid ko punta na kami sa ospital. Ayaw ko, tinatapos ko yong binabasa kong nobela. Toink
Sunday
Sabi ng kapatid ko, punta a kami sa ospital. Ayoko. Nagsimula ako ng bagong nobela. Toink.
Monday
Aha. Alas singko ng madaling araw, talagang di na maipinta ang aking mukha sa sakit. Inayos
ko ang dadalhin ko.ID ko, medical insurance card, libro na binabasa ko saka gamut kong
iniinom. Sa emergency kami.
ko ang dadalhin ko.ID ko, medical insurance card, libro na binabasa ko saka gamut kong
iniinom. Sa emergency kami.
Pag dating naming doon, parang mga ibong nagsilapitan ang mga narses…hindi dahil mukhangisang uod na lang ang pipirma
sa akin kung hindi malapit na ang change ng shift kaya kaagad matapos kung
ano man ang gagawin nila.
Ang unang nars na lumapit ang kumuha ng aking vital signs…yon yong pulso –kung meron pa—
blood pressure…at temperature.
blood pressure…at temperature.
Muntik ko nang tanungin ang nars kung number ba ng machine yong nakita ko na 202. Sabiniya hindi. Yan ang blood pressure mo na systolic. Araaay.
Sunod na lumapit ay yong nars na lalaki ng
kumuha ng apat na gallon yatang dugo sakaliwa kong kamay.
Sa pagmamadali niyang matapos, naiwanan
niya ang elastic band na pinupulupot sa kamaypara lumabas ang mga ugat. Pero magaling siyang kumuha, wala akong pasa. Promise.
Hindi pa siya nakakalabas nang may
ipinasok na naman na makina sa aking kuwarto.Pang kuha ng tibok ng puso.
EKG. Tinitingnan nila kung tumitibok pa ang puso ko.
Tumitibok pa naman. Dong, dong, dong.
Tumitibok pa naman. Dong, dong, dong.
Pagkaalis ng makina, isang makina na naman
ang ipinasok.Para naman sa X-ray.
Masaya siya, hindi ko na kailangang pumunta sa X-ray room at magdidipa doon.Pinasandal lang ako sa isang pirasong itim na board, pinangiti ang aking lungs…klik.
Masaya siya, hindi ko na kailangang pumunta sa X-ray room at magdidipa doon.Pinasandal lang ako sa isang pirasong itim na board, pinangiti ang aking lungs…klik.
Dumating naman ang isa pang nars na babae.
Kukunan na naman ako ng dugo. At hindigallon, kung hindi timba. Kasi pagkasipsip noong injection sa dugo, sinasalin niya sa isang timba.
Naubos yata dugo ko dahil halos pigain niya ang aking kamay. Kaya ngayon
pag nakita mo ang aking kamay, hitsura kung katulad ni Che Tiongson.Para
akong binugbog ng isanlibong dwende. Blue black. Hindi marunong
kumuha. Gusto kong sampalin at pabalikinsa school. Tseh.
Tapos, kailangan ko raw ma-ultra sound. Pero sumusobra na ako kung gagawin pa
sa kuwarto ko yon. Kaya pinagulong nila ang aking gurney-bed papunta sa RadiologyDepartment. Ewan ko naman kung bakit tawag doon, Radiology eh panay TV monitor naman ang nakikita ko.
sa kuwarto ko yon. Kaya pinagulong nila ang aking gurney-bed papunta sa RadiologyDepartment. Ewan ko naman kung bakit tawag doon, Radiology eh panay TV monitor naman ang nakikita ko.
Sunday, September 13, 2009
Galit ka, Galit ako, Galit tayong lahat
Dear insansapinas,
Title lang yan, insan. Ang gusto kong itanong ay kung paano ka magalit? Yon bang humihiyaw ka at nagmumura? yon bang hinahamon mo lahat dahil sigurado kang di ka papatulan?
Ikaw ba yong kagaya ng kaibigan kong
mag-asawa na nagiging flying saucer ang mga pinggan pag nag-away habang
tinatawag nila ang isa't isa ng Darling at Honey? Ikaw ba yong biglang
tatayo at mag-eexit na lang na walang kibo o ikaw yong may Santo Kristo
sa dibdib na tahimik lang magalit?
Sabi ng iba, kailangan daw mailabas ang galit para madaling maalis ito.
Ang kinimkim na galit ay maaring mgbigay ng sakit sa to o kaya ay atake
sa puso.
Subali't datapwa''t pag galit ka mayroon kang nasasabing hindi mo na mabawi
kaya ito ay nagiging dahilan ng sama ng loob na tumatagal hanggang kamatayan.
Aw.
Self-esteem or Vanity
Dear insansapinas,
Ang self-esteem ay ang pnagkalahatang pagpapahalaga ng isang tao sa kaniyang sarili. Hindi ko ibig sabihin yong presyo niya per kilo. Silly.
Ito ay ng bilib sa sarili kagaya ng : Maganda ako kahit ang nanay lang niya ang madalas magsabi nito dahil ang magulang lang ang magmamahal sa anak kahit ano pa ang kapintasan nito...Matalino ako...kahit nangongopya lang siya ng assignment...at popular ako...kahit na madalas lang siyang magblow-out para maraming kaibigan siyang nakasunod sa kaniya.
Marami sa mga mataas na self-esteem ang nagiging vanity--aka sobrang bilib sa sarili kaya kung magsalita sila ay prangka pero taklesa. Na ang mga ibang tao ay nagugustuhan dahil ito raw ay honesty. Hanuh?
Napapansin ba ninyo na ang mga ito ay panay Ako...ang gamit kahit my-asawa na. Ako ang gagastos ng kasal pero pag tiningnan mo siya ang hindi kasal...Ako ang mag-aayos ng kaniyang damit. pero pag tiningnan mo, nakagown siy kahit hindi naman oras na maggown. Wala akong pinatataamaan ng bato dahil binabato ko talaga.
Ang self-esteem ay ang pnagkalahatang pagpapahalaga ng isang tao sa kaniyang sarili. Hindi ko ibig sabihin yong presyo niya per kilo. Silly.
Ito ay ng bilib sa sarili kagaya ng : Maganda ako kahit ang nanay lang niya ang madalas magsabi nito dahil ang magulang lang ang magmamahal sa anak kahit ano pa ang kapintasan nito...Matalino ako...kahit nangongopya lang siya ng assignment...at popular ako...kahit na madalas lang siyang magblow-out para maraming kaibigan siyang nakasunod sa kaniya.
Marami sa mga mataas na self-esteem ang nagiging vanity--aka sobrang bilib sa sarili kaya kung magsalita sila ay prangka pero taklesa. Na ang mga ibang tao ay nagugustuhan dahil ito raw ay honesty. Hanuh?
Napapansin ba ninyo na ang mga ito ay panay Ako...ang gamit kahit my-asawa na. Ako ang gagastos ng kasal pero pag tiningnan mo siya ang hindi kasal...Ako ang mag-aayos ng kaniyang damit. pero pag tiningnan mo, nakagown siy kahit hindi naman oras na maggown. Wala akong pinatataamaan ng bato dahil binabato ko talaga.
Saturday, September 12, 2009
Saging at Potassium
Dear insansapinas,
Paborito ko saging. Isa pa, maganda itong source ng potassium. Pag saba, gusto ko yong pinirito siya na maraming asukal...kalimutan ang diabetes...Pag latundan naman...ano nga ba ang latundan? gusto ko yong hinog lang.
Meron noon si Tagaytay, ang tawag doon, gloria. Ang liliit pero ang tamis...kaso sandaling maalis sa buwig. alam ninyo ng buwig di b? Pag bumili ka kasi noon hindi by piraso kung hindi buwig dahil maliliit nga.
Noong bumili ako, nilagay ko sa likod ng kotse, pag dating sa bahay, hiwa-hiwalay na sila. Arhhh.
Buti na lang walang matsing sa amin kagaya ng nasa retrato. Arhhh ulit.
Pinaysaamerika
Paborito ko saging. Isa pa, maganda itong source ng potassium. Pag saba, gusto ko yong pinirito siya na maraming asukal...kalimutan ang diabetes...Pag latundan naman...ano nga ba ang latundan? gusto ko yong hinog lang.
Meron noon si Tagaytay, ang tawag doon, gloria. Ang liliit pero ang tamis...kaso sandaling maalis sa buwig. alam ninyo ng buwig di b? Pag bumili ka kasi noon hindi by piraso kung hindi buwig dahil maliliit nga.
Noong bumili ako, nilagay ko sa likod ng kotse, pag dating sa bahay, hiwa-hiwalay na sila. Arhhh.
Buti na lang walang matsing sa amin kagaya ng nasa retrato. Arhhh ulit.
Pinaysaamerika
Just Because
Dear`insansapinas,
Bayi, a friend in malaysia forwarded this to me which aptly described my personality. Kahit ano pa ang tsismis nila.
Pinaysaamerika
Bayi, a friend in malaysia forwarded this to me which aptly described my personality. Kahit ano pa ang tsismis nila.
Just Because
Just Because – I’m quiet–doesn’t mean I don’t have a lot to say.
Just Because – I appear happy–doesn’t mean everything’s okay.
Just Because – I’m sarcastic–doesn’t mean I don’t take things seriously.
Just Because – I forgive–doesn’t mean I forget.
Just Because – I don’t listen to you-doesn’t mean I don’t care.
Just Because – I’m gullible–doesn’t mean you can lie to me.
Just Because – I’m stubborn–doesn’t mean I’m not easy going.
Just Because – I don’t show my feelings–doesn’t mean I don’t have any.
Just Because – I don’t say I love you–doesn’t mean I don’t.
Just Because – I’m honest–doesn’t mean I’m outspoken.
Just Because – I’m not like you–doesn’t mean I’m weird.
Just Because – I’m unsure–doesn’t mean I’m afraid.
Pinaysaamerika
Friday, September 11, 2009
Masakit
Dear insansapinas,
I am not feeling well the whole day today.As much as possible, I do not take painkiller. But my tolerance for pain must have peaked already that I took one tablet before dinner. I saw again this beautiful sunset.
The medication brought me nausea. My brother would like to bring me to the doctor. I said nah. I am going to miss the two-hour episode of Monk. Tralalalala. Aray.
Pinaysaamerika
I am not feeling well the whole day today.As much as possible, I do not take painkiller. But my tolerance for pain must have peaked already that I took one tablet before dinner. I saw again this beautiful sunset.
The medication brought me nausea. My brother would like to bring me to the doctor. I said nah. I am going to miss the two-hour episode of Monk. Tralalalala. Aray.
Pinaysaamerika
Ang Pula sa Noo - Kultura ng Ibang bansa
Dear insansapinas,
Noong maliliit pa kami as in mga kuting pa...at nakatira pa sa barrio, nilalagyan ng pulang lipstick ang noo namin ng aming lola bago kami ilabas o ipasyal. Laban daw sa usog. Ang usog ay hindi yong paalisin ka sa inuupuan mo o kaya kinatatayuan. Ang usog ay kung ang bata ay "napansin" o "nabati" kaya hindi humihinto ng pag-iyak hanggang hindi nilawayan ang kaniyang pusod ng taong nakausog.
Sa India naman pala ay iba ang ibig sabihin ng pula sa noo. Ito panoorin ninyo.
Pinaysaamerika
Bahala na ang Diyos-Samut-Saring Balita
Dear insansapinas,
Ito ay tinatawag na "rosy-lipped batfish." Maliban sa lipstick nito na type ko ang kulay, tamad itong lumangoy kaya ito ay naglalakad sa ilalim ng dagat. Asus.
Ano naman ang kabuluhan nito sa titulo ko? Wala. Ito lang ang magiging expression mo pag nabasa mo ang balita.
Bahala na ang Diyos
Hindi ko alam kung ang Diyos ay matutuwa sa mga taong wala nang ginawa kung hindi gamitin ang kaniyang pangalan.
Alam natin na kakukuha lang mensahe ni Noynoy sa Diyos sa pamamagitan ng Carmelite Sisters. Ang kaniyang mensahe ay GO.
Ito ay pagkatapos na si Panlilio ay nagsabing siya ay kinausap ng Diyos para tumakbo. Ang Diyos din ba ang nagsabi sa kaniya na huwag nang tumkbo para kay Noynoy?
Kahit hindi sa pulitika, gamit pa rin nila ang pangalan ng Diyos. Kagaya ng Miss Philippines na hindi nananalo sa Miss Universe. Ito ang sabi niya.
Thursday, September 10, 2009
September 11 at ang iba pang mga disasters sa mundo
Dear insansapinas,
Alam mo bang may mga ipinanganak na kambal ang kamalasan? Ito sila:
Turistang Paborito ng Terrorista
Bukas ay September 11, anniversary ng 9-11...ang taon na inatake ng terorista ang New York. Libo ang namatay. Dalawang turista ang nakaranas ng takot, pangamba dahil nandoon sila mismo sa New York kung saan ito nangyari. Sila ay sina, Jason and Jenny Cairns-Lawrence.
Pero hindi doon nagtatapos ang kanilang enkweuntro sa mga terorista. Para silang mag-asawang John Mclane (Die Hard) na palaging nasa lugar kung saan may panganib. Hindi naman sila mga spies.
Noong July 7, 2005, sila ay nasa London kung saan ang mga terorista ay binomba ang transit system ng siyudad na ikinamatay ng maraming tao.
Sa third "sequel" ng kanilang Close Encounter with Terrorists, sila ay nasa Mumbai, India pagkalipas ng tatlong taon.
Kapitan Kidlat Sana
Siya ay si Roy Sullivan, isang park ranger sa Shenandoah. Siya ay ay tinamaan ng kidlat hindi lang isang beses o dalawa, kung hindi pitong beses. Ang tiyaga talaga noong kidlat na tamaan siya.
Pero hindi siya namatay sa tama ng kidlat kung hindi pagbaril sa sarili dahil lang sa isang babae.
Mini-Me, Mini-You -What Children see, they do
Dear insansapinas,
Habang dinadalaw ko ang aking kaibigan, nagtatakbo ang kaniyang tatlong taong anak na sumisigaw ng F!@#$% sa humahabol na kapatid. Biglang umigkas ang aking kilay na napansin ng aking kaibigan. Tayo siya at pinagalitan ang anak at tinanong kung saan niya nakuha yon. Sagot ng anak niyang matanda,
Ang ating mga anak na bata ay reflection natin. Asahan ninyong gagayahin nila ang magulang sa mga batng edad dahil ang mga magulang ang kanilang role model.
Pinaysaamerika
Habang dinadalaw ko ang aking kaibigan, nagtatakbo ang kaniyang tatlong taong anak na sumisigaw ng F!@#$% sa humahabol na kapatid. Biglang umigkas ang aking kilay na napansin ng aking kaibigan. Tayo siya at pinagalitan ang anak at tinanong kung saan niya nakuha yon. Sagot ng anak niyang matanda,
he heard you swear to dad, mom.Araguy.
Ang ating mga anak na bata ay reflection natin. Asahan ninyong gagayahin nila ang magulang sa mga batng edad dahil ang mga magulang ang kanilang role model.
Pinaysaamerika
Wednesday, September 09, 2009
NOYNOY AQUINO FOR PRESIDENT- I wish tahimik si Kris Aquino
Dear insansapinas,
Sa lahat ng kandidato, siya lang ang masasabing hindi trapo aka traditional politicians na sinasabi na gagamit ng GGG. Hindi yan Galunggong, silly.
Pag binoto siya ng tao, hindi lang isa kungdi lima ang ibinoto. Ayaw ba ninyo yon. Vote one, get five. Para bang quintet. Back-up yong apat na babae, at soloista ang panganay. May mga chorus pa na mga Pink Sisters. O di va, masaya. *Roll eyes*
Ang sigurado ako at pinamamarali ni Kwris na siya ang magiging wardrobe adviser at pati ang kaniyang mga cosmetic makeovers para maging good-looking president siya. Ahahay. Babaw. Habang nag-eexpect ng something intelligent platforms ng mga tao, physical naman ang pinagbubuti ni Kwris?
Kaya pag nakita ninyong kumapal ang buhok niya," thank Kwris" for that na hindi puwedeng mapigil ang pagsalita sa kaniyang pagbandilyo ng pagsuporta sa kaniyang kapatid, kahit ipagbili niya ang kaniyang bahay at magtrabaho siya ng magtrabaho as in gawa siya ng CD featuring ang paborito ng kaniyang popular na mother. Susunod siguro ang mga paborito ni Noynoy. Ackkk.
Mag-absent kaya siya sa kaniyang programa para samahan sa kumpanya si Noynoy? Paano naman si Shalana? Anong magiging role niya sa campaign? Sha, maghintay tayo. May isnaban kayang mangyayari.
Kung baga ang wish ko, kung si Noynoy ang kandidato, pabayaan niyang ss Noynoy ang magpatunay na siya'y karapat-dapat.
Imposible man at parang nagwiwish ako ng kalahati lang ng sasakyan, sana tumahimik siya kung kababawan lang ang kaniyang sasabihin.
Pinaysaamerika
Sa lahat ng kandidato, siya lang ang masasabing hindi trapo aka traditional politicians na sinasabi na gagamit ng GGG. Hindi yan Galunggong, silly.
Pag binoto siya ng tao, hindi lang isa kungdi lima ang ibinoto. Ayaw ba ninyo yon. Vote one, get five. Para bang quintet. Back-up yong apat na babae, at soloista ang panganay. May mga chorus pa na mga Pink Sisters. O di va, masaya. *Roll eyes*
Ang sigurado ako at pinamamarali ni Kwris na siya ang magiging wardrobe adviser at pati ang kaniyang mga cosmetic makeovers para maging good-looking president siya. Ahahay. Babaw. Habang nag-eexpect ng something intelligent platforms ng mga tao, physical naman ang pinagbubuti ni Kwris?
Kaya pag nakita ninyong kumapal ang buhok niya," thank Kwris" for that na hindi puwedeng mapigil ang pagsalita sa kaniyang pagbandilyo ng pagsuporta sa kaniyang kapatid, kahit ipagbili niya ang kaniyang bahay at magtrabaho siya ng magtrabaho as in gawa siya ng CD featuring ang paborito ng kaniyang popular na mother. Susunod siguro ang mga paborito ni Noynoy. Ackkk.
Mag-absent kaya siya sa kaniyang programa para samahan sa kumpanya si Noynoy? Paano naman si Shalana? Anong magiging role niya sa campaign? Sha, maghintay tayo. May isnaban kayang mangyayari.
Kung baga ang wish ko, kung si Noynoy ang kandidato, pabayaan niyang ss Noynoy ang magpatunay na siya'y karapat-dapat.
Imposible man at parang nagwiwish ako ng kalahati lang ng sasakyan, sana tumahimik siya kung kababawan lang ang kaniyang sasabihin.
Pinaysaamerika
Anong Drama mo sa Buhay
Dear insansapinas,
Simula na ang BER, september, october, november at december. Ngayon ay 9-09-09 o di va.Pero hindi yan ang kuwento ko insan.
Gusto kong alalahanin ang panahon na wala pang mga teleserye kung saan ang mga kontrabida ay mamatay, mabuhay para lang mapagbigyan ang mga talent manager ng mga artista. Ang mga bida ay walang hanggang pagdurusa para mainis ang mga nanonood doon sa kontrabidang babae. May matandang tumira sa akin na noong nakita si Jean Garcia sa Rustan, muntik nang sabunutan. Hindi ko alam kung anong teleserye yong pinanonood niya dito sa States at nanag umuwi siya ay balak katkatan ng mura yong mga kontrabida. Sana napapakinggan ninyo ang kaniyang pagmumura habang nanood. Gusto kong bigyan ng jalapeno juice.
Ang sinasabi kong drama ay yong sa radyo. Ang mga artista ay hindi ang mga babaeng kailangang mgsuot ng mg seksing damit para panoorin din ng mga lalaking wala hilig sa drama. Ang mga gumaganap ay magaganda ang boses. Huwag lang ninyong titingnan ang mukha. Ang drama kasi noon ay sa mga maybahay na nakikinig sa radyo, mga house secretaries na naiiwan sa bahay at ang kaulayaw ay ag kanilang radyo kung saan ang mg drama ay napapakinggan. Minsan akala mo ay namatayan, yong pala umiiyak dahil naawa sa pagbugbog ng asawa ng bida sa kaniya. Prssst.
Minsan tawagin mo sila hindi ka maririnig dahil sila ay nakatutok sa radyo at kanilang paglalaba. Noon na wala pang washing machine at wala pang mga laundromat.
Tagal nilang maglaba, kasintagal ng drama sa radyo. Parang naghihintay ng Pasko.
Pinaysaamerika
Simula na ang BER, september, october, november at december. Ngayon ay 9-09-09 o di va.Pero hindi yan ang kuwento ko insan.
Gusto kong alalahanin ang panahon na wala pang mga teleserye kung saan ang mga kontrabida ay mamatay, mabuhay para lang mapagbigyan ang mga talent manager ng mga artista. Ang mga bida ay walang hanggang pagdurusa para mainis ang mga nanonood doon sa kontrabidang babae. May matandang tumira sa akin na noong nakita si Jean Garcia sa Rustan, muntik nang sabunutan. Hindi ko alam kung anong teleserye yong pinanonood niya dito sa States at nanag umuwi siya ay balak katkatan ng mura yong mga kontrabida. Sana napapakinggan ninyo ang kaniyang pagmumura habang nanood. Gusto kong bigyan ng jalapeno juice.
Ang sinasabi kong drama ay yong sa radyo. Ang mga artista ay hindi ang mga babaeng kailangang mgsuot ng mg seksing damit para panoorin din ng mga lalaking wala hilig sa drama. Ang mga gumaganap ay magaganda ang boses. Huwag lang ninyong titingnan ang mukha. Ang drama kasi noon ay sa mga maybahay na nakikinig sa radyo, mga house secretaries na naiiwan sa bahay at ang kaulayaw ay ag kanilang radyo kung saan ang mg drama ay napapakinggan. Minsan akala mo ay namatayan, yong pala umiiyak dahil naawa sa pagbugbog ng asawa ng bida sa kaniya. Prssst.
Minsan tawagin mo sila hindi ka maririnig dahil sila ay nakatutok sa radyo at kanilang paglalaba. Noon na wala pang washing machine at wala pang mga laundromat.
Tagal nilang maglaba, kasintagal ng drama sa radyo. Parang naghihintay ng Pasko.
Pinaysaamerika
Coffee, Tea or Me
Dear insansapinas,
May mga araw na may talangka tayo sa ulo. Yon bang oras na isang kanti na lang saiyo at mambubugbog ka na.
Kung pwede lang na buntalin mo ang pinto dahil alam mong hindi gaganti, gagawin mo. Sakit naman ng kamay mo. Belat.
Noong nasa SF ako, ganiyan. Ang layo nang nilalakad ko mula sa BART (train) hanggang sa opis. Daming coffeeshop pero iinit din ang ulo mo pag pumila ka. Haaay.
Walang-magsasalita-kung-hindi-lagot kayo-mode. (Rolleyes)
Wala lang.
Pinaysaamerika
May mga araw na may talangka tayo sa ulo. Yon bang oras na isang kanti na lang saiyo at mambubugbog ka na.
Kung pwede lang na buntalin mo ang pinto dahil alam mong hindi gaganti, gagawin mo. Sakit naman ng kamay mo. Belat.
Noong nasa SF ako, ganiyan. Ang layo nang nilalakad ko mula sa BART (train) hanggang sa opis. Daming coffeeshop pero iinit din ang ulo mo pag pumila ka. Haaay.
Walang-magsasalita-kung-hindi-lagot kayo-mode. (Rolleyes)
Wala lang.
Pinaysaamerika
Tuesday, September 08, 2009
NOYNOY AQUINO, tatakbo pagkaPresidente sa 2010

Dear insansapinas,
Nakapagdesisyon na si BENIGNO "NOYNOY" AQUINO na siya ay tatakbo sa pagka Presidente sa Presidential Election 2010.
Ito an ipinahayag niya sa press
conference Club Filipino in Greenhills, San Juan City ngayong Setyembre 8, 2009.
Haaa, kunwari nagulat ako. (laki mata, taas kilay).
Naku magandang laban na ito. Susuportahan ni Ping Lacson at sa Lunes ay may bomba siyang pasasabugin para sa kaniyng dating amo na si Erap.
Abangan. tintintintintin...
Pinaysaamerika
Nasaan ako?
Dear insansapinas,
Matunog-na matunog ang kaso ng pananakit ni Chavit Singson sa kaniyang live-in partner.
Pareho silang ng-aakusahan ng pagtataksil.
Maraming kuro-kuro na dapat hindi sinuklian ng pagtataksil ang pagtataksil.
Gulo noh.
Pinaysaamerika
Matunog-na matunog ang kaso ng pananakit ni Chavit Singson sa kaniyang live-in partner.
Pareho silang ng-aakusahan ng pagtataksil.
Maraming kuro-kuro na dapat hindi sinuklian ng pagtataksil ang pagtataksil.
Gulo noh.
Pinaysaamerika
Sexy Lady
Dear insansapinas,
Mayroon akong kaopisina noon na mahilig magsuot ng masikip na pantalon. Pagdating naman sa opisina, ibinababa niya ang zipper para makahinga siya at komportableng makaupo. Total mahaba ang kaniyang blouse at tago ang malaki ang kaniyang desk.
Stomach in paglakad, stomach out pag kumain. Hehehe
Pinaysaamerika
Mayroon akong kaopisina noon na mahilig magsuot ng masikip na pantalon. Pagdating naman sa opisina, ibinababa niya ang zipper para makahinga siya at komportableng makaupo. Total mahaba ang kaniyang blouse at tago ang malaki ang kaniyang desk.
Stomach in paglakad, stomach out pag kumain. Hehehe
Pinaysaamerika
Monday, September 07, 2009
Touching
Dear insansapinas,
Panoorin mo ito. Nakakaiyak. Prssst. Naalala ko tuloy ang aking father noon pag sinusundo ako. Pero hindi naman bisekleta. Lakad lang kami. Pag ang ilog ay umaabot sa mababang tulay na kahoy, inilalagay niya ako sa balikat niya. Hindi ko na siya nakagisnan ng malaki na ako dahil namatay siyang bata pa rin.
Kumot nga.
Pinaysaamerika
Panoorin mo ito. Nakakaiyak. Prssst. Naalala ko tuloy ang aking father noon pag sinusundo ako. Pero hindi naman bisekleta. Lakad lang kami. Pag ang ilog ay umaabot sa mababang tulay na kahoy, inilalagay niya ako sa balikat niya. Hindi ko na siya nakagisnan ng malaki na ako dahil namatay siyang bata pa rin.
Kumot nga.
Pinaysaamerika
Labor Day
Dear insansapinas,
Labor Day ngayon sa States.

photocredit
Sana walang masyadong naglalabor sa delivery room. Ack.
Pinaysaamerika
Labor Day ngayon sa States.

photocredit
Sana walang masyadong naglalabor sa delivery room. Ack.
Pinaysaamerika
Sunday, September 06, 2009
Kris Aquino, Pwamis ha?

Dear insansapinas,
Ang daming nabuwisit sa sinabi ni Kris na susuportahan lang niya ang kaniyang kapatid na si Noynoy kung ito ay hindi mag-aasawa. Pati ba naman si Ping Lacson, pinangaralan siya. Kaya ito pwamis ni Kris Aquino. O diva, nasa news pa rin siya.
MANILA, Philippines—TV host Kris Aquino on her show, “SNN,” promising to shut up about her Kuya Noynoy’s love life: “Noy... kung sino man ang iibigin mo, d’on kami. Pero dapat ’yong babaeng ’yon mamahalin ka, magiging tapat sa ’yo at aalagaaan ka. Or else, magiging monster sister-in-law ako... Pinaalala po sa akin ni Noy that I am 11 years younger than him. Bilang bunso sa pamilya dapat daw matutuo akong magbigay ng respeto sa kanya bilang kuya at padre de pamilya and know when to keep my mouth shut. Noy, I’m sorry ... I’ll be quiet na... Please also pray that I’ll be able to keep quiet ... Gusto ko lang naman maging happy ang kapatid ko ... Kung tingin ko na mahal na mahal s’ya, e di pati ’yong sister-in-law na ’yon 100 percent din ang pagmamahal na ibibigay ko. You know me when I love... I’m so generous, kind and loving ... I love you, Noy. Peace na tayo.
Pwamis ha?
Pinaysaamerika
Saturday, September 05, 2009
New Doctor, Old Doctor
Dear insansapinas,
Naghahanap ako ng bagong doctor kasi yong old doctor ko talagang old na. Siguro 70 na yong mokong.
Pinaysaamerika
Naghahanap ako ng bagong doctor kasi yong old doctor ko talagang old na. Siguro 70 na yong mokong.
Pinaysaamerika
Friday, September 04, 2009
Facebook ruins friendship
Dear insansapinas,
Marami akong invitation sa Facebook. Ayokong sumali. Marami akong nakitang mga magkakaibigan na nagkakaaway dahil sa Facebook.
Ito ang balita.
Oo nga naman masakit yong dating friends, dating magsweetheart, tapos nagbablock ang bawa't isa kapag sila ay nag-away. Imbes may communication, nawawala.
Tapos kung dati mong boyfriend o girlfriend tapos nabasa na may bago, di ba masakit din. ARAAAAAAy.
Kaya yong mga dati niyang cute na post na ako ay kumain ng...magiging reaction ay OWENO.
pero magbabasa pa rin at magbabasa. Parang sadista ba.
Pinaysaamerika
Marami akong invitation sa Facebook. Ayokong sumali. Marami akong nakitang mga magkakaibigan na nagkakaaway dahil sa Facebook.
Ito ang balita.
Oo nga naman masakit yong dating friends, dating magsweetheart, tapos nagbablock ang bawa't isa kapag sila ay nag-away. Imbes may communication, nawawala.
Tapos kung dati mong boyfriend o girlfriend tapos nabasa na may bago, di ba masakit din. ARAAAAAAy.
Kaya yong mga dati niyang cute na post na ako ay kumain ng...magiging reaction ay OWENO.
pero magbabasa pa rin at magbabasa. Parang sadista ba.
Pinaysaamerika
Wednesday, August 26, 2009
Namatay na si Senator Ted Kennedy
Dear insansapinas,

Namatay na si Senator Ted Kennedy dahil sa cancer. Siya ang pinakabata sa sikat na magkakapatid na lalaking Kennedy na pumalaot sa pulitika.
Ang kaniyang kapatid na si Presidente John F. Kennedy ay binaril sa Texas. Ang kaniyang kapatid na si Robert Kennedy ay pinatay din bago nahalal na presidente.
Ang kaniyang pamangkin na si John Kennedy Jr. ay namatay sa plane crash.
Pinaysaamerika

Namatay na si Senator Ted Kennedy dahil sa cancer. Siya ang pinakabata sa sikat na magkakapatid na lalaking Kennedy na pumalaot sa pulitika.
Ang kaniyang kapatid na si Presidente John F. Kennedy ay binaril sa Texas. Ang kaniyang kapatid na si Robert Kennedy ay pinatay din bago nahalal na presidente.
Ang kaniyang pamangkin na si John Kennedy Jr. ay namatay sa plane crash.
Pinaysaamerika
Tuesday, August 25, 2009
Umiiyak ang Puso
Dear insansapinas,
Maysakit raw si Ruffa. Sabi naman ni Kuya Germs, umiiyak daw ang puso.

Tanong pa niya:
Ako rin, yan din ang tanong ko. Naunahan lang ko. *heh*
Pinaysaamerika
Maysakit raw si Ruffa. Sabi naman ni Kuya Germs, umiiyak daw ang puso.

Para namang hindi ako makapaniwala na mayroong iniiyakang lalaki si Ruffa Gutierrez. Lalo akong hindi maniniwala kapag sinabing si John Lloyd Cruz ito.
Tanong pa niya:
Bakit Ruffa, akala ko ba magkaibigan lang kayo at hindi nagliligawan? Katunayan, binabalikan daw nito ang ex niyang si Liz Uy gayung hindi pa malinaw kung anong relasyon meron kayo. Ito ba ang dahilan ng pag-iyak mo?
Ako rin, yan din ang tanong ko. Naunahan lang ko. *heh*
Pinaysaamerika
Monday, August 24, 2009
Mga Presidential Candidates
Dear insansapinas,
Nakakatakot naman na malamang tatakbo ang isang pari, Gov. Eddie Panlilio at dalawang ministro ng malaking organisasyon ng relihiyon sa Pilipinas na sina Eduardo “Brother Eddie” Villanueva ng JIL at El Shaddai Mariano “Brother Mike” Velarde.
Para bang ang daming pinangakuang magiging presidente ng Pilipinas si Lord.
Pinaysaamerika
Nakakatakot naman na malamang tatakbo ang isang pari, Gov. Eddie Panlilio at dalawang ministro ng malaking organisasyon ng relihiyon sa Pilipinas na sina Eduardo “Brother Eddie” Villanueva ng JIL at El Shaddai Mariano “Brother Mike” Velarde.
Para bang ang daming pinangakuang magiging presidente ng Pilipinas si Lord.
Pinaysaamerika
Sunday, August 23, 2009
Thank You Girl ang Miss Philippines sa Miss Universe 2009
Dear insansapinas,
Ni hindi siya nakaabot ng 15 semi-finalists. Ang tinutukoy ko ay si Pamela Bianca Manalo na hindi nanalo ng kahit anong award.

Hindi ko naman siya sinisisi kasi wala talagang Asyanong nakasama sa semi-finalists. Hewan ko kung bakit. Wag akong tanungin naiistress ako habanh ko ay nanonood ng Linggo. Lahat Puti ang nanalo.
Si Venezuela ulit nanggaling yong Miss Universe. Cottage industry na yata nila ang magproduce ng mga Miss Universe winners. *heh*
Sa ating mg naghhanap ng beauty contestants piliing mabuti.
Pinaysaamerika
Ni hindi siya nakaabot ng 15 semi-finalists. Ang tinutukoy ko ay si Pamela Bianca Manalo na hindi nanalo ng kahit anong award.

Hindi ko naman siya sinisisi kasi wala talagang Asyanong nakasama sa semi-finalists. Hewan ko kung bakit. Wag akong tanungin naiistress ako habanh ko ay nanonood ng Linggo. Lahat Puti ang nanalo.
Si Venezuela ulit nanggaling yong Miss Universe. Cottage industry na yata nila ang magproduce ng mga Miss Universe winners. *heh*
Sa ating mg naghhanap ng beauty contestants piliing mabuti.
Pinaysaamerika
Friday, August 21, 2009
Benigno Aquino-Agosto 21, 1983
Dear insansapinas,
Ngayon ang ika 26 nakamatayan ni Ninoy Aquino na pinatay sa taramc noong Agosto 21, 2001.
Ito ang isa sa mga video tungkol sa kaniya nang kaniyang mga huling sandali.
Pinaysaamerika
Ngayon ang ika 26 nakamatayan ni Ninoy Aquino na pinatay sa taramc noong Agosto 21, 2001.
Ito ang isa sa mga video tungkol sa kaniya nang kaniyang mga huling sandali.
Pinaysaamerika
Wednesday, August 19, 2009
Namimiss pa rin ni Kris ang kaniyang inang si Cory

Dear insansapinas,
Namatay si dating pangulong Corazon Aquino noong Agosto 1, 2009 pero hanngang ngayon ay namimiss ni Kris Aquino ang kaniyang ina.
Habang buhay na hindi makakalimutan ang inang pumanaw. Maalala niya ito kapag siya ay may mga pagsubok sa buhay.
Lahat sana ng anak ay marealize ito.
Pinaysaamerika
Saturday, August 01, 2009
Corazon Aquino, pumanaw na

Dear insansapinas,
Sa edad na 76, pumanaw na ang babaeing kinauutangan ng kalayaan mula sa diktador na si Ferdinand Marcos.
Siya ay namatay sa sakit na kanser. Iniwanan niya ang kaniyang mga anak na sina
Benigno "Noynoy" Aquino, si Ma. Elena A.Cruz, Aurora Corazon A. Abellada, Victoria Eliza A. Dee, Kristina A. Yap na ,as kilala bilang Kris Aquino.
Pinaysaamerika
Saturday, July 18, 2009
Bumabagyo sa Utak

Dear insansapinas,
Brainstorming ang ibig sabihin niyang bumabagyo sa utak. Yong mga parte ng utak ko nag-dedebate kung ano ang gagawin. Meron kasi akong tinatapos na project na gustong matapos ng bahagi ng aking utak.
Yong isa naman ay gustong magbasa ng pocketbook,ang isa ay gustong manood ng DVD at ang isang bahagi ay manood ng TV.
!@#$^& O sige away sila. hindi tuloy ako makatulog, ang ingay eh.
Pinaysaamerika
Friday, July 17, 2009
Tanong, tanong, tanong
Dear insansapinas,
Tumawag ako sa isang ahensiya ng gobyerno para magtanong para sa aking kapatid na gusto ng magretire. Ang sasagot ay machine. Mahirap hanapin yong sasagot ay tao.
Nakuha ko rin pero pinaghintay ulit ako ng ilang minuto at habang naghihintay ako ay maaring tinatanong sa akin ang automated response system nila.
ARS: give me your number. one digit at a time.
Ako: walang sagot
ARS: Give me your name. Even your first name.
ako: walang sagot
ARS: Give me the name of your mother.
Ako: walang sagot.
Nang mapagod, ibinigay na ako sa live CSR. Beh.
pinaysaamerika
Tumawag ako sa isang ahensiya ng gobyerno para magtanong para sa aking kapatid na gusto ng magretire. Ang sasagot ay machine. Mahirap hanapin yong sasagot ay tao.
Nakuha ko rin pero pinaghintay ulit ako ng ilang minuto at habang naghihintay ako ay maaring tinatanong sa akin ang automated response system nila.
ARS: give me your number. one digit at a time.
Ako: walang sagot
ARS: Give me your name. Even your first name.
ako: walang sagot
ARS: Give me the name of your mother.
Ako: walang sagot.
Nang mapagod, ibinigay na ako sa live CSR. Beh.
pinaysaamerika
Wednesday, July 15, 2009
Ang Babae sa Toilet
Dear insansapinas,
alam naman ng karamihan ng aking kaibigan na para akong si Joel Osment sa Sixth Sense. Nakakita ako ng multo. ngiiiiii!!!!
Noong bata pa ako do ko alam na mayroon akong ganoong 'regalo'. Kaya takot na takot ako sa multo.
Noong ako ay nasa kolehiyo, nag-aaral ako sa gabi. Ang pinakalate ay yong hanggang alas nuwebe ng gabi.
Sa building na iyon, ilan na lang kaming may klase kaya patay na ang mga ilaw sa karamihang ng classroom. Kami ay nasa gitna ng wing na yon. Nag-may I go out ako at nag-iisang pumunta sa toilet. Tatlo ang cubicle sa ladies room. Ang ikatlo ay okupado. Nakasara at parang may nakita akong paa pag-silip ko sa pinto na sarado. alam naman ninyo ang pinto sa cubicle ng toilet, hindi buo; bukas ang ibaba.
Ginamit ko ang ikalawa.Pag-labas ko ay nandoon iyong isang professor na babae at naghihintay. Ayaw niya doon sa una. Hindi malinis. So hintay siya doon sa ikalawa na ginagamit ko at sa ikatlona hindi pa rin lumalabas ang gumagamit. Kahaba naman. hehehe
Nag good-evening ako sa professor ko nang may narinig kaming umiiyak. Nanggagaling doonsa ikatlong cubicle. Nagkatinginan kami. Pareho naming narinig.
Sumilip ako sa ilalim. Wala naman akong makitang paa. Baka nakataas? Kinatok ng professor ko ang pinto. Walang sumasagot.
Pareho na kaming takot. may umiyak ulit. Haaa, takbo na kami pareho.
pinaysaamerika
alam naman ng karamihan ng aking kaibigan na para akong si Joel Osment sa Sixth Sense. Nakakita ako ng multo. ngiiiiii!!!!
Noong bata pa ako do ko alam na mayroon akong ganoong 'regalo'. Kaya takot na takot ako sa multo.
Noong ako ay nasa kolehiyo, nag-aaral ako sa gabi. Ang pinakalate ay yong hanggang alas nuwebe ng gabi.
Sa building na iyon, ilan na lang kaming may klase kaya patay na ang mga ilaw sa karamihang ng classroom. Kami ay nasa gitna ng wing na yon. Nag-may I go out ako at nag-iisang pumunta sa toilet. Tatlo ang cubicle sa ladies room. Ang ikatlo ay okupado. Nakasara at parang may nakita akong paa pag-silip ko sa pinto na sarado. alam naman ninyo ang pinto sa cubicle ng toilet, hindi buo; bukas ang ibaba.
Ginamit ko ang ikalawa.Pag-labas ko ay nandoon iyong isang professor na babae at naghihintay. Ayaw niya doon sa una. Hindi malinis. So hintay siya doon sa ikalawa na ginagamit ko at sa ikatlona hindi pa rin lumalabas ang gumagamit. Kahaba naman. hehehe
Nag good-evening ako sa professor ko nang may narinig kaming umiiyak. Nanggagaling doonsa ikatlong cubicle. Nagkatinginan kami. Pareho naming narinig.
Sumilip ako sa ilalim. Wala naman akong makitang paa. Baka nakataas? Kinatok ng professor ko ang pinto. Walang sumasagot.
Pareho na kaming takot. may umiyak ulit. Haaa, takbo na kami pareho.
pinaysaamerika
Tuesday, July 14, 2009
Aray, aray
Dear insansapinas,

Sumasayaw ba kayo kapag natisod kayo at nabali ang inyong kuko sa inyong paa, o kaya ay nasugatan kayo habang naghihiwa ng karne o kahit sibuyas sa kusina? Kadalasan nagmumura pa tayo di ba. At huwag mong isnabin, English pa ang mura natin. Either F or Sh..t.
Ito ang paliwanang diyan.
Pinaysaamerika

Sumasayaw ba kayo kapag natisod kayo at nabali ang inyong kuko sa inyong paa, o kaya ay nasugatan kayo habang naghihiwa ng karne o kahit sibuyas sa kusina? Kadalasan nagmumura pa tayo di ba. At huwag mong isnabin, English pa ang mura natin. Either F or Sh..t.
Ito ang paliwanang diyan.
Pinaysaamerika
Monday, July 13, 2009
Anong gagawin ninyo pag nakakita kayo ng multo?
Dear insansapinas,

Ano ang gagawin ninyo kung makakakita kayo ng multo?
Ito ang mga posibleng sagot.
1. kakaripas ka ng takbo
2. pipikitang mata
3. iiyak
4. sisigaw
5. walang gagawin
Ang hindi alam ng karamihan, pag nakita mo ang multo, hindi mo alam na multo iyon...pagkatapos lang pag napag-isipan na multo pala iyon saka ka matatakot.
Iba naman yong mga ingay na naririnig.Iyon naman, hindi alam ng multo na naririnig sila.
AAhhhhhhhhhhhhhhhh
pinaysaamerika

Ano ang gagawin ninyo kung makakakita kayo ng multo?
Ito ang mga posibleng sagot.
1. kakaripas ka ng takbo
2. pipikitang mata
3. iiyak
4. sisigaw
5. walang gagawin
Ang hindi alam ng karamihan, pag nakita mo ang multo, hindi mo alam na multo iyon...pagkatapos lang pag napag-isipan na multo pala iyon saka ka matatakot.
Iba naman yong mga ingay na naririnig.Iyon naman, hindi alam ng multo na naririnig sila.
AAhhhhhhhhhhhhhhhh
pinaysaamerika
Sunday, July 12, 2009
Hindi makatulog
Dear insansapinas,
Anong ginagawa mo pag hindi ka nakakatulog sa gabi?
Ako umiinom ng gatas noon. pero ngayon sabi siguro ng aking mata, alam ko na iyang strategy mo. kaya bukas pa rin ang mata ko magdamag.
Noong nag-aaral ako pag hinwakan ko ang libro,parang dumadaloy ang antok mula sa libro hanggang sa aking mata. wala pang isang minuto, tulog ako.
Ngayon nagbibilang ako ng tupa. (sheep).

Anak ng tupa naman, napagod ang tupa, gising pa rin ako.
pinaysaamerika
Anong ginagawa mo pag hindi ka nakakatulog sa gabi?
Ako umiinom ng gatas noon. pero ngayon sabi siguro ng aking mata, alam ko na iyang strategy mo. kaya bukas pa rin ang mata ko magdamag.
Noong nag-aaral ako pag hinwakan ko ang libro,parang dumadaloy ang antok mula sa libro hanggang sa aking mata. wala pang isang minuto, tulog ako.
Ngayon nagbibilang ako ng tupa. (sheep).

Anak ng tupa naman, napagod ang tupa, gising pa rin ako.
pinaysaamerika
Saturday, July 11, 2009
Namimiss ko kaibigan ko

Dear insansapinas,
Bakit ba masyadong mapagbiro ang tadhana. Kung kailan mo nakilala ang mamahalin mo, huli na.
Pagkatapos, wala ka pang lakas ng loob na mang-agaw at manira ng pamilya.
Kaya pasensiya ka na lang makinig ng kanta.
One day in your life
You'll remember a place
Someone touching your face
You'll come back and you'll look around, you'll . . .
One day in your life
You'll remember the love you found here
You'll remember me somehow
Though you don't need me now
I will stay in your heart
And when things fall apart
You'll remember one day . . .
One day in your life
When you find that you're always waiting
For a love we used to share
Just call my name, and i'll be there
You'll remember me somehow
Though you don't need me now
I will stay in your heart
And when things fall apart
You'll remember one day . . .
One day in your life
When you find that you're always lonely
For a love we used to share
Just call my name, and i'll be there.
Ang korni ko.
pinaysamerika
Friday, July 10, 2009
Si Vicki Belo at ang Pwetan
Dear insansapinas,
May bagong balita na nakademanda na naman si Vicki Belo dahil nagkaroon ng side effects yong pagpapaayos ng isang businesswoman sa kaniyang pwetan. Paano ba sa Tagalog ang buttocks?

Naalala ko tuloy ang aking mga lalaking kapatid at barkada noong mga teenager pa sila. Panay ang sulyap nila sa kapitbahay naming teen-ager na babae. Ang ganda raw kasi ng pwet. Mga salbahe.
Bakit kasi ang iba maganda talaga ang pwet. Ako tawag sa akin plantsahan sa likod. Wala raw kasing curve.hehehe
May bagong balita na nakademanda na naman si Vicki Belo dahil nagkaroon ng side effects yong pagpapaayos ng isang businesswoman sa kaniyang pwetan. Paano ba sa Tagalog ang buttocks?

MANILA, Philippines -- A 40-year-old businesswoman confined at St. Luke's Medical Center (SLMC) in Quezon City has filed a malpractice suit against the Belo Medical Group (BMG) over two butt augmentation procedures that she claimed nearly killed her and could leave her deformed for life.
“I trusted her [when she said] the procedure was safe and would give me a permanent round butt but instead, I narrowly escaped death,” Josefina Norcio said, referring to Dr. Vicki Belo, BMG medical director.
The malpractice suit against Belo was filed with the National Bureau of Investigation, Norcio said, adding that she was waiting for the results of the bureau’s investigation.
Contacted for comment, Leah Salterio, BMG media officer, said in a statement, “We have yet to receive a formal complaint from the patient. In the meantime, however, we have begun to study the details of the treatment that was done on the patient four years ago.”
Naalala ko tuloy ang aking mga lalaking kapatid at barkada noong mga teenager pa sila. Panay ang sulyap nila sa kapitbahay naming teen-ager na babae. Ang ganda raw kasi ng pwet. Mga salbahe.
Bakit kasi ang iba maganda talaga ang pwet. Ako tawag sa akin plantsahan sa likod. Wala raw kasing curve.hehehe
Thursday, July 09, 2009
Tuesday, July 07, 2009
Umiyak na naman ako Anobayan

Dear insansapinas,
Pinaiyak na naman ako sa pinanood kong memorial ni Michael Jackson. Yong paborito pa namang kanta ko ang kinanta ni Mariah Carey ang I'll be there. hikbi talaga.
Akala ko tapos na yon pala yong bandang huli, ibinigay para sa pamilya niya. Naiyak ang anak niyang si Paris at first time na narinig na tinawag si Michael ng daddy.
pinaysaamerika
Monday, July 06, 2009
Buti na lang walang nakakita
Sunday, July 05, 2009
Usapan ng mga Bingi
Dear insansapinas,
Ang daming tsismis ngayon. Dahil sa internet, hindi na kailangang magkita-kita ang magkakaibigan para magkatsismisan.
Noon kasi pag nagkita ang magkakaibigan,`saka sila nagtsisimisan. Sa opisina, pag nagkita-kita sila sa elevator, sa canteen, sa ladies room, sa canteen at sa water cooler.
Bakit usapan ng mga bingi? Hindi sa iniinsulto ko ang mga tunay na bingi, pero ang mga tsismosa at tsismoso kasi masahol pa sa bingi. Ito pakinggan eheste basahin ninyo.
Tsismosa 1 to Tsismosa 2: Hoy narinig na ba ninyo na nadala sa ospital si (sabihin ang pangalan). Balita ko malubha raw.
Tsismosa 2 to Tsismosa 3 : Alam mo bang malubha si (sabihin ang pangalan)at nasa ospital. baka mamatay anoh?
Tsismosa 3 to Tsismosa 4: Oy, malubha raw si (sabihin ang pangalan) at mamatay na.
Tsismosa 4 to Tsismosa 5: Oy mamatay na raw si (sabihin ang pangalan).
Tsismosa 5 to Tsismosa 6: Oy baka patay na raw si (sabihin ang pangalan).
Tsismosa 6 to Tsismosa 5: Saan galing ang balita? Tapos kinausap yong nasa kabilang linya. multo ba ang kausap ko?
Tao sa kabilang linya: Bakit?
Tsismosa 6: patay ka na raw.
Tao sa kabilang linya: sabihin mo sa kanila dadalawin sila ng multo. Bwahahah.
Ang daming tsismis ngayon. Dahil sa internet, hindi na kailangang magkita-kita ang magkakaibigan para magkatsismisan.
Noon kasi pag nagkita ang magkakaibigan,`saka sila nagtsisimisan. Sa opisina, pag nagkita-kita sila sa elevator, sa canteen, sa ladies room, sa canteen at sa water cooler.
Bakit usapan ng mga bingi? Hindi sa iniinsulto ko ang mga tunay na bingi, pero ang mga tsismosa at tsismoso kasi masahol pa sa bingi. Ito pakinggan eheste basahin ninyo.
Tsismosa 1 to Tsismosa 2: Hoy narinig na ba ninyo na nadala sa ospital si (sabihin ang pangalan). Balita ko malubha raw.
Tsismosa 2 to Tsismosa 3 : Alam mo bang malubha si (sabihin ang pangalan)at nasa ospital. baka mamatay anoh?
Tsismosa 3 to Tsismosa 4: Oy, malubha raw si (sabihin ang pangalan) at mamatay na.
Tsismosa 4 to Tsismosa 5: Oy mamatay na raw si (sabihin ang pangalan).
Tsismosa 5 to Tsismosa 6: Oy baka patay na raw si (sabihin ang pangalan).
Tsismosa 6 to Tsismosa 5: Saan galing ang balita? Tapos kinausap yong nasa kabilang linya. multo ba ang kausap ko?
Tao sa kabilang linya: Bakit?
Tsismosa 6: patay ka na raw.
Tao sa kabilang linya: sabihin mo sa kanila dadalawin sila ng multo. Bwahahah.
Saturday, July 04, 2009
I have two errm thousand hands
Dear insansapinas,
Panoorin mo ang ganda. Daming mga daliri, kamay at paa.
Pinaysaamerika
Panoorin mo ang ganda. Daming mga daliri, kamay at paa.
Pinaysaamerika
Maraming namamatay na mga celebrities
Dear insansapinas,
Maraming namamatay na mga celebrities sa US, kagaya nina Farrah Fawcett, Michael Jackson at Karl Malden.

Sa Pilipinas din, maraming pinapatay na celebrities kahit buhay. "Pinatay" na nila si Rustom Padilla at binuhay na si BB Gandanghari.
Ngayon naman "pinatay" na nila si Hayden Kho, at bago na raw ang Hayden Kho ngayon.
Pakisampal nga ako.
Pinaysaamerika
Maraming namamatay na mga celebrities sa US, kagaya nina Farrah Fawcett, Michael Jackson at Karl Malden.

Sa Pilipinas din, maraming pinapatay na celebrities kahit buhay. "Pinatay" na nila si Rustom Padilla at binuhay na si BB Gandanghari.
Ngayon naman "pinatay" na nila si Hayden Kho, at bago na raw ang Hayden Kho ngayon.
Pakisampal nga ako.
Pinaysaamerika
Friday, July 03, 2009
Beat It
dear insansapinas,
wala akong pinalalayas, insan. sumasabay lang ako sa music ni Michael jackson na Beat It.

kabibili ko lang ng number ones (CD) niya)
excuse me, susunod na ang thriller. kailangan magmoonwalk din ako. bwahahaha
sensya na kayo may kinaiinisan akong tao ngayon.dinadaan ko na lang sa pagsayaw.
sige. sayaw.
Pinaysaamerika
wala akong pinalalayas, insan. sumasabay lang ako sa music ni Michael jackson na Beat It.

kabibili ko lang ng number ones (CD) niya)
excuse me, susunod na ang thriller. kailangan magmoonwalk din ako. bwahahaha
sensya na kayo may kinaiinisan akong tao ngayon.dinadaan ko na lang sa pagsayaw.
sige. sayaw.
Pinaysaamerika
Masamang Ugali noong bata pa

Dear insansapinas,
may masama akong ugali noong bata pa. kuwento lang ng nanay ko kasi syempre di ko alam yon. para raw ako makatulog, kailangan ipakagat nila sa akin ang aking daliri sa paa. ano bang tawag doon sa pinakamalaking daliri?
kanan daw ang aking preference. kaya ba mas malaki yong kaliwa? nabawasan ba ito ng aking kinakagat-kagat?
yon namang aking kaibigan, parang si linus, kumot naman ang dala. kinakagat-kagat niya ang isang dulo ng kumot. nang lumipas ang taon, kalahati na lang ang kumot. siguro mas masarap kung binubudburan niya ng asukal o ng asin.
kayo ano ang masama ninyong ugali?
Ang Pangalan ko Inis
Dear insansapinas,
Tama ang basa mo Inis at hindi Inez.
Inis kasi ako sa mga balita.
Inis ako kay Debbie Rowe. Sino si Debbie Rowe?

Siya yong mga nanay ng dalawang anak ni Michael Jackson na noong mga nakaraang araw ay nagngangawa na hindi raw nila anak ni Michael Jackson ang mga bata. Sinabi pa niya na parang sa kabayo lang ang ginawa at wala raw siyang interes na kunin ang mga bata.
Ngayon iba na ang ihip ng hangin. Nag-iisip siya na awayin ang ina ni Michael Jackson tungkol sa custody ng tatlo (dalawa lang ang kaniyang anak) dahil nabalitaan siguro niya na 40 per cent ng kayamanan ni Jackson ay mapupunta sa mga bata. Pero nag-iisip pa rin siya. Baka nga naman walang natira sa mamanahin dahil sa mga utang. Mukha ba siyang pera? Ano sa palagay ninyo?
Ikalawa kong kinaiinisan ay ang mga latest interview kay Hayden Kho. Talagang hindi titigil ang pr machine niya para siya kaawaan ng mga tao at makuha ang kanilang simpatiya.
TSEh nila.
Pinaysaamerika
Tama ang basa mo Inis at hindi Inez.
Inis kasi ako sa mga balita.
Inis ako kay Debbie Rowe. Sino si Debbie Rowe?

Siya yong mga nanay ng dalawang anak ni Michael Jackson na noong mga nakaraang araw ay nagngangawa na hindi raw nila anak ni Michael Jackson ang mga bata. Sinabi pa niya na parang sa kabayo lang ang ginawa at wala raw siyang interes na kunin ang mga bata.
Ngayon iba na ang ihip ng hangin. Nag-iisip siya na awayin ang ina ni Michael Jackson tungkol sa custody ng tatlo (dalawa lang ang kaniyang anak) dahil nabalitaan siguro niya na 40 per cent ng kayamanan ni Jackson ay mapupunta sa mga bata. Pero nag-iisip pa rin siya. Baka nga naman walang natira sa mamanahin dahil sa mga utang. Mukha ba siyang pera? Ano sa palagay ninyo?
Ikalawa kong kinaiinisan ay ang mga latest interview kay Hayden Kho. Talagang hindi titigil ang pr machine niya para siya kaawaan ng mga tao at makuha ang kanilang simpatiya.
TSEh nila.
Pinaysaamerika
Thursday, July 02, 2009
Ang Aso
Dear insansapinas,

Dear insansapinas,
umiiyak ba kayo pag namatay ang aso ninyo?
Nanood ako ng marley and me, isang pelikula tungkol sa aso na walang ginawa kung hindi sirain ang mga kasangkapan ng mag-asawang si Owen Wilson at si jennifer aniston. siya nga raw ang pinakasamang aso sa mundo. pero muntik na silang magkahiwalay nang gustong paalisin ni jennifer ang aso dahil nagkasabay-sabay yong post partum syndrome niya (isa itong pangyayari sa babae matapos manganak. either malungkutin siya o masungit.
nang mamamatay na ang aso ay lumayo ito. 13 years old na siya. sa aso ito ay matanda nadahil times 7 ito kaya kung baga siya ay mahigit isandaan taon na). may sakit pala ito sa tiyan. pinagamot nila pero mga ilang buwan lang ay talagang mahina na siya. hindi na siya makatakbo. mas gusto lang nitong nakahiga sa may fireplace.
pinatulog na siya (ibig sabihin pinatay ng vet). binigyan siya ng libing at eulogy hindi lang pamilya kung hindi pati ang nagbabasa tungkol sa kaniyang buhay.
may aso rin kami noon na napalapit sa akin. siya ang huling aso na iniyakan ko dahil sa mga susunod na aso, hindi na ako lumapit ng husto. hindi ako nakakain ng ilang araw habang iniisip ko na kinain na siya ng manginginom na nadognap sa kaniya.
noon sinuma ko na magkaroon sana sila ng buntot. toink toink (epekto yan ng aking magic spell, bwahahaha).
May aso noon ang aking kaibigang matanda. isang poodle. dahil wala nang kakayahan mag-alaga mag-asawa, pinaalagaan ito sa kanilag dating driver.dinadala naman ito tuwing miyerkules sa matanda para dumalaw.
hanggang namatay ang matanda. mga ilang araw, sumunod din ang poodle. mahigit daan taon na rin siya dahil 13 years na rin siya.
kayo napapamahal din ba sainyo ang inyong alaga, aso man o pusa?
ano, rabbit? wehehehe.
Pinaysaamerika

Dear insansapinas,
umiiyak ba kayo pag namatay ang aso ninyo?
Nanood ako ng marley and me, isang pelikula tungkol sa aso na walang ginawa kung hindi sirain ang mga kasangkapan ng mag-asawang si Owen Wilson at si jennifer aniston. siya nga raw ang pinakasamang aso sa mundo. pero muntik na silang magkahiwalay nang gustong paalisin ni jennifer ang aso dahil nagkasabay-sabay yong post partum syndrome niya (isa itong pangyayari sa babae matapos manganak. either malungkutin siya o masungit.
nang mamamatay na ang aso ay lumayo ito. 13 years old na siya. sa aso ito ay matanda nadahil times 7 ito kaya kung baga siya ay mahigit isandaan taon na). may sakit pala ito sa tiyan. pinagamot nila pero mga ilang buwan lang ay talagang mahina na siya. hindi na siya makatakbo. mas gusto lang nitong nakahiga sa may fireplace.
pinatulog na siya (ibig sabihin pinatay ng vet). binigyan siya ng libing at eulogy hindi lang pamilya kung hindi pati ang nagbabasa tungkol sa kaniyang buhay.
may aso rin kami noon na napalapit sa akin. siya ang huling aso na iniyakan ko dahil sa mga susunod na aso, hindi na ako lumapit ng husto. hindi ako nakakain ng ilang araw habang iniisip ko na kinain na siya ng manginginom na nadognap sa kaniya.
noon sinuma ko na magkaroon sana sila ng buntot. toink toink (epekto yan ng aking magic spell, bwahahaha).
May aso noon ang aking kaibigang matanda. isang poodle. dahil wala nang kakayahan mag-alaga mag-asawa, pinaalagaan ito sa kanilag dating driver.dinadala naman ito tuwing miyerkules sa matanda para dumalaw.
hanggang namatay ang matanda. mga ilang araw, sumunod din ang poodle. mahigit daan taon na rin siya dahil 13 years na rin siya.
kayo napapamahal din ba sainyo ang inyong alaga, aso man o pusa?
ano, rabbit? wehehehe.
Pinaysaamerika
Wednesday, July 01, 2009
Cable, Phone at Internet
Dear insansapinas,

Ang tagal kong naghintay sa cable technician. Naglagay na ako ng punasan na tuwalya sa carpet. Hindi nagtatanggal ang mga sapatos ang mga yan at ang aming carpet ay beige.
Sa kahihintay ko nakatulog ako ng hawak ko librong binabasa ko. Detective story.
Ring ang phone. Kaibigan ko. Biglang may nagclick. Nawala linya. Pati ang aking TV ay nagfreeze. wala namang yelo. toink toink toink .Pati ang aking internet ay nawala. Arghhh. Dumating na sila, pero wala akong nakikitang mga techie.
Hapon na wala pa rin. walang internet. piangpapawisan na ako ng maalapot kahit naka On ang AC. Huwag ninyo akong pakainin ng isang meal, huwag lang ninyo akong aalisan ng internet. Wahhh.
may narining akong gumagalaw sa terrace. Kala ko ibon. Kalaki namang ibon yon. Aba isang technician. Tanong ko kung saan dumaaan kasi hindi naman siya kumatok.
Lumipad ba siya? Meron daw silang hagdan. Ow.
Alas Tres, meron ng cable. yehey. meron ng telepono. yehey. meron ng internet. YEHEY.
Pinaysaamerika

Ang tagal kong naghintay sa cable technician. Naglagay na ako ng punasan na tuwalya sa carpet. Hindi nagtatanggal ang mga sapatos ang mga yan at ang aming carpet ay beige.
Sa kahihintay ko nakatulog ako ng hawak ko librong binabasa ko. Detective story.
Ring ang phone. Kaibigan ko. Biglang may nagclick. Nawala linya. Pati ang aking TV ay nagfreeze. wala namang yelo. toink toink toink .Pati ang aking internet ay nawala. Arghhh. Dumating na sila, pero wala akong nakikitang mga techie.
Hapon na wala pa rin. walang internet. piangpapawisan na ako ng maalapot kahit naka On ang AC. Huwag ninyo akong pakainin ng isang meal, huwag lang ninyo akong aalisan ng internet. Wahhh.
may narining akong gumagalaw sa terrace. Kala ko ibon. Kalaki namang ibon yon. Aba isang technician. Tanong ko kung saan dumaaan kasi hindi naman siya kumatok.
Lumipad ba siya? Meron daw silang hagdan. Ow.
Alas Tres, meron ng cable. yehey. meron ng telepono. yehey. meron ng internet. YEHEY.
Pinaysaamerika
Tita Cory nasa serious condition na raw

Sinimulan na ang nine day novena at healing mass para sa dating pangulo, Corazon Aquino ayon kay Ms. Siytangco ang kaibigan ng pamilya at aspokesperson ni Cory.
Wala na raw ganang kumain kaya naligalig ang pamilya at ikinabit sa intravenous feeding.
Si Cory ay biyuda ni Senador Benigno Aquino, Jr.
Pinaysaamerika
Tuesday, June 30, 2009
Relo
Dear insansapinas,
may bago akong relos. wag mo akong sasagutin ng eh anoh. hmph. alam mo naman ang aking weakness, relos. marami akong relos noon. ngayon ay tatlo na lang.masama pa angloob ko niyan. kaso sabay-sabay na nawalan ng baterya. susme, akala ko tuloy noong isang araw huli yong sundo ko kaya iniwanan ko.
Eniwey, bumili ako ng relos na yong puwedeng itapon o kung huldapin ka na hindi ka mawawala sa sarili mo at kulamin yong mga nakakuha. Water resistant siya. Simple lang. hindi yong ang daming seremonyas para lang maadjust ang oras. haynaku wag mo akong pagbasahin ng manual at ang aking utak ay nagpifreeze.
Isa pa hindi siya stainless. may allergy kasi ako sa hindi ginto o kaya ay tinubog sa ginto. ganiyan kaselan ang aking kutis na malasibuyas...sibuyas higante nga lang. Kahit peke, basta wala lang alloy na iba. Para siyang coated. Isa water resistant siya. Yehey, Kahit makalimutan kong alisin pag ako naghugas ng kamay, hindi siya malulunod.alam mo naman ako si kalimot.
Anong oras na ba?
Pinaysaamerika
may bago akong relos. wag mo akong sasagutin ng eh anoh. hmph. alam mo naman ang aking weakness, relos. marami akong relos noon. ngayon ay tatlo na lang.masama pa angloob ko niyan. kaso sabay-sabay na nawalan ng baterya. susme, akala ko tuloy noong isang araw huli yong sundo ko kaya iniwanan ko.
Eniwey, bumili ako ng relos na yong puwedeng itapon o kung huldapin ka na hindi ka mawawala sa sarili mo at kulamin yong mga nakakuha. Water resistant siya. Simple lang. hindi yong ang daming seremonyas para lang maadjust ang oras. haynaku wag mo akong pagbasahin ng manual at ang aking utak ay nagpifreeze.
Isa pa hindi siya stainless. may allergy kasi ako sa hindi ginto o kaya ay tinubog sa ginto. ganiyan kaselan ang aking kutis na malasibuyas...sibuyas higante nga lang. Kahit peke, basta wala lang alloy na iba. Para siyang coated. Isa water resistant siya. Yehey, Kahit makalimutan kong alisin pag ako naghugas ng kamay, hindi siya malulunod.alam mo naman ako si kalimot.
Anong oras na ba?
Pinaysaamerika
Saturday, June 27, 2009
Bithday kahit Recession
Dear insansapinas,
Nagbirthday ang anak ng kaibigan ko. Pitong taon. Siyang bata noon na para makatulog, kailangang isakay mo ng kotse. Pagsayad ng likod niya doon sa child seat, tulog kaagad.
Pag inalis mo naman, gising na para bang nakakabit sa kaniya yong child seat na nasa kotse.
Buti na lang nawala angmasamang ugali niyang yon. Ngayon pitong taon na siya. Nagpatay ng baboy ang aking kaibigan. Nilitson ang ulo. Matigas naman kaya ayun, di yata naluto.
Pero marami silang nalutong mga ulam galing sa baboy, dinuguan, estopado, adobo, at iba pa. Hindi pambatang pagkain kaya binilhan nila ng pizza yong mga bata. haynaku. ang lumantak ng pagkain ay yong mga matatanda. Nasabi pang children's party. Bwahaha.
Pinaysaamerika
Nagbirthday ang anak ng kaibigan ko. Pitong taon. Siyang bata noon na para makatulog, kailangang isakay mo ng kotse. Pagsayad ng likod niya doon sa child seat, tulog kaagad.
Pag inalis mo naman, gising na para bang nakakabit sa kaniya yong child seat na nasa kotse.
Buti na lang nawala angmasamang ugali niyang yon. Ngayon pitong taon na siya. Nagpatay ng baboy ang aking kaibigan. Nilitson ang ulo. Matigas naman kaya ayun, di yata naluto.
Pero marami silang nalutong mga ulam galing sa baboy, dinuguan, estopado, adobo, at iba pa. Hindi pambatang pagkain kaya binilhan nila ng pizza yong mga bata. haynaku. ang lumantak ng pagkain ay yong mga matatanda. Nasabi pang children's party. Bwahaha.
Pinaysaamerika
Sunday, March 29, 2009
Biglang Dumilim, mga Aninong gumagalaw
Saturday, January 10, 2009
PAhabol na Pamasko at ang mga Nawawalang Pictures sa Washington
Dear insansapinas,
Palaging nagpapadala ng steak ang aking kapatid na nasa Boston para sa aming media noche. Noong isang taon, isang maliit na styrofoam box ang kinalalagyan. Ngayon isang karton lang kaya noong namissed namin ang delivery ng UPS, nag-iwan ng note sa pinto. Ito namang tangeng naglalagay ng flyer ng Pizza, tinanggal inihulog lang. Buti na lang nakita ko ang papel at nakita ko na may notice of package pala.
Ito ang isa sa mga laman, lobster tails. Kung hindi namin nakuha kaagad, baka masira.
May kasama ang pagkage ng sirloin at ng recipe book, kulang na lang na isama ang cook.
Nilaga ko lang ito. Gusto ko kasi sa mga seafood, yong natural taste.

Habang niluluto ko, tumingin ako sa labas. Ganda ng picture. Sunset na halos.
Ito.

Ang mga nawawalang pictures na kinuha ko noong naglibot kami sa Washington ay biglang lumabas nang inupload ko ang mga latest pics ko. Anong nangyari at ngayon lang lumabas. Natraffic?
Ito sila ulit ang Washington Monument.


PinaysaAmerika
Palaging nagpapadala ng steak ang aking kapatid na nasa Boston para sa aming media noche. Noong isang taon, isang maliit na styrofoam box ang kinalalagyan. Ngayon isang karton lang kaya noong namissed namin ang delivery ng UPS, nag-iwan ng note sa pinto. Ito namang tangeng naglalagay ng flyer ng Pizza, tinanggal inihulog lang. Buti na lang nakita ko ang papel at nakita ko na may notice of package pala.
Ito ang isa sa mga laman, lobster tails. Kung hindi namin nakuha kaagad, baka masira.
May kasama ang pagkage ng sirloin at ng recipe book, kulang na lang na isama ang cook.
Nilaga ko lang ito. Gusto ko kasi sa mga seafood, yong natural taste.

Habang niluluto ko, tumingin ako sa labas. Ganda ng picture. Sunset na halos.
Ito.

Ang mga nawawalang pictures na kinuha ko noong naglibot kami sa Washington ay biglang lumabas nang inupload ko ang mga latest pics ko. Anong nangyari at ngayon lang lumabas. Natraffic?
Ito sila ulit ang Washington Monument.


PinaysaAmerika
Friday, January 09, 2009
Procession ng Nazareno sa Quiapo
Dear insansapinas,

Kung buhay ang mother ko at umuwi ng Maynila, kasama siya sa mga debotong nanood ng prusisyon. Hindi siya sumasama sa prusisyon kasi para sa mga lalaki lang yon na nakapaa lahat dikit dikit ang katawan habang unti-unting umuusad palibot sa mga kalsada ng Quiapo.
Noong minsan inabot sila ng hatinggabi pag-uwi. Wala ng traysikel papunta sa village.
Tapos mayroon na lang traysikel na dumating. Sabi ng driver, natutulog na raw siya pero parang may gumising sa kanya para pumunta sa lugar na iyon dahil may naghihintay ng masasakyan.
Marami akong hiniling na ibinigay sa akin. At ako ay nagpapasalamat.
Viva Senor!!!
PinaysaAmerika

Kung buhay ang mother ko at umuwi ng Maynila, kasama siya sa mga debotong nanood ng prusisyon. Hindi siya sumasama sa prusisyon kasi para sa mga lalaki lang yon na nakapaa lahat dikit dikit ang katawan habang unti-unting umuusad palibot sa mga kalsada ng Quiapo.
Noong minsan inabot sila ng hatinggabi pag-uwi. Wala ng traysikel papunta sa village.
Tapos mayroon na lang traysikel na dumating. Sabi ng driver, natutulog na raw siya pero parang may gumising sa kanya para pumunta sa lugar na iyon dahil may naghihintay ng masasakyan.
Marami akong hiniling na ibinigay sa akin. At ako ay nagpapasalamat.
Viva Senor!!!
PinaysaAmerika
Thursday, January 08, 2009
Sleeping Cats, Dogs, Birds and People
Dear insansapinas,
Inaantok ako kaya bibigyan kita ng video. MGa antok din. hehehe
Hanapin mo ang presidente na nakatulog.
Inaantok ako kaya bibigyan kita ng video. MGa antok din. hehehe
Hanapin mo ang presidente na nakatulog.
Monday, January 05, 2009
PINAY GOES TO WASHINGTON at ang mgaKAtaka-takang Pangyayari
Dear insansapinas,
Isinulat ko na ito sa Now What, Cat ko pero ang di ko isinulat ay ang nakita ko sa kanto ng kalye kung saan papunta kami sa direksyon ng Capitol. Pagtingin ko sa may sidewalk nang huminto kami dahil sa traffic, nakita ko si KAMATAYAN. Hindi ako nagbibiro. Nakaitim siya at tila naghihintay. Kinilabutan ako. Maliit lang siya at nakaupo sa mga lalagyan ng mga diyaryo.
Pagtingin ko ulit, wala na siya. Inisip ko kung anong ibig sabihin nito. Ito ba ay babala ng assassination?
Sana naman ay hindi.
Ito ang mga retrato sa Washington DC. Hindi kami nakalapit sa Capitol. Ilan beses kung niretrato ang Washington Monument. Dalawa lang lumabas, ang isa ay ang aking grill na hindi ko naman niretrato psgkatapos na retratuhin ko ang monument.

Washington Monument sa likod ng punong walang dahon.

Washington Monument at ang Araw.

George Foreman Grill
Pinaysaamerika
Isinulat ko na ito sa Now What, Cat ko pero ang di ko isinulat ay ang nakita ko sa kanto ng kalye kung saan papunta kami sa direksyon ng Capitol. Pagtingin ko sa may sidewalk nang huminto kami dahil sa traffic, nakita ko si KAMATAYAN. Hindi ako nagbibiro. Nakaitim siya at tila naghihintay. Kinilabutan ako. Maliit lang siya at nakaupo sa mga lalagyan ng mga diyaryo.
Pagtingin ko ulit, wala na siya. Inisip ko kung anong ibig sabihin nito. Ito ba ay babala ng assassination?
Sana naman ay hindi.
Ito ang mga retrato sa Washington DC. Hindi kami nakalapit sa Capitol. Ilan beses kung niretrato ang Washington Monument. Dalawa lang lumabas, ang isa ay ang aking grill na hindi ko naman niretrato psgkatapos na retratuhin ko ang monument.

Washington Monument sa likod ng punong walang dahon.

Washington Monument at ang Araw.

George Foreman Grill
Pinaysaamerika
Sunday, January 04, 2009
PASTA,PANCIT AT NOODLES
Dear insansapinas,
Kagabi, kinain namin ay pancit miki (Chinese noodles) na nilagyan ko ng topping na Beef Stroganoff (second generation).
Ngayong umaga, spaghetti (second generation mula kahapon).
Tanghali, Noodles naman kaya lang Vietnamese.

Ang laking kasalanan ko diyan pagkain niyan. kasi carbo na yang noodles, cholesterol pa yong mga laman. Whoa. Mea Culpa, Mea Culpa.
Ito ang damo na ilalagay sa soup. Siyempre may bean sprout, may sili at ewan ko kung ano yang dahon. Parang saluyot na hindi naman.

Kailangan pagkain niyan, mabilis para mainit pa ang sabaw. Kaya ilang minuto lang ito na ang natira.

Para sa refreshment, missed ko ang halo-halo kaya inorder ko ito na mukhang halo-halo para mais lang siya, gelatin na may coconut milk. Hindi masarap. Puwede na.

Meron din silang lumpia pero hindi ubod kung hindi, hipon. Masarap yong sawsawan.

Yum yum yum.
PAg-uwi ko sa bahay, hindi na ako kumain ng hapunan.
Pinaysaamerika
Kagabi, kinain namin ay pancit miki (Chinese noodles) na nilagyan ko ng topping na Beef Stroganoff (second generation).
Ngayong umaga, spaghetti (second generation mula kahapon).
Tanghali, Noodles naman kaya lang Vietnamese.

Ang laking kasalanan ko diyan pagkain niyan. kasi carbo na yang noodles, cholesterol pa yong mga laman. Whoa. Mea Culpa, Mea Culpa.
Ito ang damo na ilalagay sa soup. Siyempre may bean sprout, may sili at ewan ko kung ano yang dahon. Parang saluyot na hindi naman.

Kailangan pagkain niyan, mabilis para mainit pa ang sabaw. Kaya ilang minuto lang ito na ang natira.

Para sa refreshment, missed ko ang halo-halo kaya inorder ko ito na mukhang halo-halo para mais lang siya, gelatin na may coconut milk. Hindi masarap. Puwede na.

Meron din silang lumpia pero hindi ubod kung hindi, hipon. Masarap yong sawsawan.

Yum yum yum.
PAg-uwi ko sa bahay, hindi na ako kumain ng hapunan.
Pinaysaamerika
Saturday, January 03, 2009
Longanisa
Subscribe to:
Posts (Atom)



































