Roll Eyes

Dear insansapinas,

pic from Manila Standard

Debatable. Senator Richard Gordon appears unconvinced by the answer given by Senator Manuel Villar Jr. as administration candidate Gilberto Teodoro Jr. listens during a forum with presidential candidates at the Asian Institute of Management in Makati City. EY ACASIO

I like this pic during the Presidential debate sponsored by the Carlos Romulo Foundation last Thursday.

I believe that there's nothing new about the declarations, statements and responses of the three candidates that I did not hear from the previous candidates who had campaigned, were or were not  elected, was  booted from office or had stepped down from Malacanan when it was time for them to say adieu. 

But Dick Gordon's tingin-sa-itaas-parang-nagsasabing-oh-please-spare me in response to Manny Villar's 

reaction to the questions raised by the audience/panel is really PRICELESS.

Buti walang roll eyes katulad noong debate ni Obama at ng kalaban niya.

Pinaysaamerika

Kris Aquino sinugod ang bagong girl friend ni James

Dear insansapinas,

Ayan parang tabloid ang dating ng title ko, kasi pang tablod talaga ang balita.

Show biz celebrity Kris Aquino confronted a female fan of her husband, basketball star James Yap, shouting insults at the woman and her mother just outside their upscale Pasig City residence late Wednesday, the Inquirer learned Thursday.


The popular TV host and movie actress spent about 10 minutes at the gate of the Valle Verde 2 home of Mayen Austria, 35, according to Austria’s uncle, Gabby Lopez (no relation to the ABS-CBN chair).

Ayaw kong marinig ang rason na totoong tao lang si Kris kaya siya nanunugod. At phluease huwag ninyong banggitin ang alibi na she's just in the neighborhood so she decided to drop by. Gasgas na yan.


Isa ang tao ay hindi nanunugod lalo na kung mataas ang pinag-aralan at may pangalan na inaalagaan.


Kaya nga ba ng sinugod ng aking kaibigan ang mistress ng kaniyang asawa, muntik ko na siyang ipagngudnguran nang siya ay umiyak nang tuluyan na siyang iwanan ng lalaki.


Lalong napapahiya ang lalaki at ang babae naman whether fan o girl friend nga siya nakukuha ang simpatiya kaysa sa asawang palengkera.


Boy Abunda came to the rescue

But according to TV host and Aquino’s best friend Boy Abunda, she was “very cool and polite” during her encounter with Austria, Yap’s rumored girlfriend.

Hellow. As always, mali o tama, palaging ipagtatanggol ni Boy si Kris. As if paniniwalaan naman siya.


The mere fact na siya ay nandoon sa bahay ng babae ay isa ng indikasyon na she's lookimg for war. Ang matinong babae would have invited the rumored girl friend to a quiet, neutral place where she can impress to the woman that she knows that there is something going between her and her hsuband and she is not the last to know. A very predictable response would be denial but she has to realize that resolving this kind of problem is not made in one sitting.


The truth came out


When the news that the couple had a spat before Christnas Kris used again her mother's death as a reason for her depression. Hellow, pwede ba.


Ito ang katotohanan:

“She said they almost split up in December and that they were separated for weeks

Mirror, please



Kris Aquino was heard to say this to the mother of the girl:

“(Aquino) also shouted at her (Minna): Anong klaseng nanay ka? Anong klase ang palaki mo sa anak mo? (What kind of mother are you? What kind of upbringing did you give your child?)” the source said.

Buti na lang at naging Presidente ang kaniyang nanay kung hindi baka marami ring babaeng sumugod sa kaniya noon.


Abunda said:

“I understood why Kris did it. I would’ve done the same thing. It was unfair to say that Kris quarreled with the girl. She spoke with caution and temperance. It’s just that with what’s happening between them, she thought that if there was a problem, hindi na n’ya palalakihin pa (she won’t blow out it of proportion). She would like to nip it in the bud.”

Eh lalo nga niyang pinalaki. Naghanap ng mga negative na balita ang kalaban ni Noynoy, palagay ninyo, paliligtasin ang pagtataray ni Kris?



Sabi ni Kris, she's just protecting her territory.
Parang kagaya ng cygnet na ito na ang pic ay kuha sa MSNBC.

No trespassing.

A cygnet defends its territory against a playful dog at the Virginia Water Lake in southern England

Pinaysaamerika

Dalawang Doctor

Dear insansapinas,

Bago ako lumipad sa lugar ng kapatid ko ay siniguro ko muna na ang doctor na irerekomenda niya ay malapit lang.


Sabi naman niya ay sa kabilang kalye lang. Hige.


May isa akong doctor na medyo malayo at para makapunta roon baka ang aking stress level pointer ay umigkas-igkas ng paitaas bago ako matingnan.


Unang appointment ko noong Miyerkules. Sakay kami ng kotse. Dumaan sa isang bloke, ikalawang bloke, ikatlong bloke...parang nagdadrive kami sa Rodeo Drive. Sabi ko akala ko sa kabilang kalye lang.

Kabilang kalye nga ang bahay niya pero ang kaniyang clinic ay 15 minute drive. Stupid me nga naman. Toink


Ganoon pala siya talaga kasi noong isang araw naman ay nagyaya akong bumili ng coconut water. Sabi nya nandiyan lang, sabay nguso sa labas ng bahay.Wala naman akong nakitang tindahang malapit dahil wala namang tindahan sa lugar na iyon na residential.


Sumakay pa rin kami ng kotse. Husme, kasinlayo  pala ng dulo ng daigdig ang pupuntahan namin.

Kaya ngayon, pag sinabi niyang malapit lang, pinasusulat ko kung ilang kilometro at gaano katagal kaming makakarating doon.


Inisip ko tuloy na dapat yong isang doctor na babae ang kinuha ko.


Kagabi may bisita ako. Kuwentuhan. Yon daw Doctor (insert name) ay biglang nag-alsa balutan at iniwang ang asawa sa clinic nila. Wala nang balikan.


Kung siya pala ang nakuha ko purnada ang aking  gamutan.


Pinaysaamerika

Presidential Debate- OFW issue

Dear insansapinas,


Isa sa mga tanong sa debate na ginanap sa AIM  
ay ang issue ng mga OFW.


Si Gibo Teodoro at si Manny Villar ay para sa pagsuporta sa mga OFWs habang si Dick Gordon ay para sa pananatili ng Filipino sa Pilipinas.


Hindi ko narinig kung paano niya gagawing posible yon dahil sa mga sumusunod na dahilan:


1. In demand ang mga Pinoy sa abroad
2. Magaling na trabahante ang mga Pinoy
3. Inggitero ang mga Pinoy - woops - Totoo naman. Sa isang baryo o bayan, pag may nakapag-abroad, asahan mo may mga maiinggit na sisikapin ding magapagabroad dahil marahil udyok ng magulang, anak o kaibigan.


4. Ang mga kamag-anak na nakapag-abroad ay pipilitin nilang sumunod ang mga kapatid, anak, pinsan, magulang, apo at kaht ampon.


Ito ay hindi lang sa Pinas kung hindi sa ibang bansa rin kung saan ang paghihirap ay hindi problema.


Pinaysaamerika

Haiti Earthquake in Video

Dear insansapinas.


How did it look when the earthquake collapsed a building in Haiti.



Pinaysaamerika

Si Rosanna Roces-What is in a name?

Dear insansapinas,

Ang pangalan ko po ay Katerina Esperanza Caridad Gonzales Angeles y San Francisco. Hingal.  In short Cathy.

Ganiyan ang isusulat mo noong kapanahunan ng Kastila pero noon hindi pa kasing higpit ngyon na kailangang may birth certificate ka  pag nag enroll ka sa eskwela. Ngayon, ultimong comma, period saiyong pangalan o maling ispeling ay kailangang padaanin mo sa korte o request sa Civil Registrar para mabago.Pag nag-abroad ka ang hihingin nila ay opisyal na copy galing sa Statistics Office o kaya ay original birth certificate na authenticated ng NSO. Noong araw kasi, may mga magulang na nagpetisyon sa kanilang mga overaged na anak (over 21) na pinabata sa pamamagitan ng pagbago ng birthday sa birth  cetrtificate na nakukuha sa CM Recto. Kaya noon may nakilala akong isang Pinay na nang tanungin ko kung ilang taon na muntik nang maibuga ko ang aking iniinom na kape nang sabhin niya ang kanyang edad.


'Day. mas matanda pa siya sa humukay ng Ilog Pasig kung bibilangin mo ang pileges sa kaniyang mukha. Isang Pinay ang bumulong sa akin na pinabata raw yon nang walang tulong si Vicky Belo ng sampung taon.

Tapos tinatawag nya akong Ate? Nangangalisag ang balahibo ko. Ngiiiii



Balik tayo sa What's in a name Rosanna?



Noong World War II, superpinoy hero (pahiram, silver) ang aking super lolo sa aking tatay side. Wanted sila ng mga Hapon. May nakapatong na pabuya para sa ikahuhuli nila as guerilla na walang takot bumaba sa bayan para patayin o tambangan ang mga Singkit. Parang pelikula. Pero hindi sila nagpagawa ng kamiseta na may tatak ng mapa ng Pilipinas. Aroroy.  Anong kinalaman nito kay Rosanna Roces? Patience my dear, aabot tayo diyan.

Nagpalit sila ng apelyido para hindi sila mahanap ng mga naghahanap sa kanilang  mga sundalo at sibilyan na dakpin ang malaRambong lahi namin. AHERMM.   Ang Spanish sounding surname namin ay naging pangalan ng dalawang tao na kami lang yata sa Pilipinas ang mayroong ganoon apelyido. (Naaah, hindi BagongGahasa o Bagong Gising). Basta.


Nang ako ay nasa College, pumusta ako sa aking mga kaklase na wala silang makukuhang pangalan sa telephone directory. WAGI. BEH.


Ngayon ay isang bata na lang sa fourth generation ang may ganoong pangalan. Ang mga lumabas kasing apo sa tuhod at apo sa talampakan ay mga babae. WAhhhhh.


Ganoon din si José Protasio Rizal Mercado y Alonso Realonda na nagenroll sa Ateneo na ginamit ang JoseProtacio Rizal imbes na buong pangalan dahil sa takot ng kapatid niyang si Paciano na malaman ng mga Katsila na sila ay magkapatid. OO mga kafatid si Paciano talaga ang masigasig noon na lumalaban sa kabuhungan ng mga Katsila pero ni minsan ay hindi siya ang naparangalan.

ITO SIGURO ANG GUSTO NI ROSANNANG ISAGOT NG KANIYANG ITINANONG.


Anong kasalanan ni Rosanna Roces?


Hindi kasalanan ni Rosanna ang eencourage ang mga bata na magbasa hindi lang ng librong kanilang textbook at ang magtanong sa teacher. Ako rin ay madalas magbigay ng assignment na wala sa libro. Aty may titser ako noon na wala talaga sa libro ang assignment kaya ang National Library sa akin a naging pasyalan ko. AHERM. Bakit ba ang kati ng lalamunan ko. 

Hindi rin naman kasalanan ng mga  teacher kung hindi nila alam yon dahil hindi naman sila computer o encyclopedia na maiibigay ang kasagutan ng lahat nang itatanong. 


Ang mali ni Rosanna ay turuan ang mga batang idisrespeto ang mga titser kapag hindi ito nakakasagot ng kanilang tanong.




Lalo may mga istudyante  kasi na para lang makapagyabang o makatawag pansin o kaya ay hindi sila matawag, ginagawa nila ang ganitong pagtatanong. Minsan gusto mo ring batuhin ng eraser (whoops nagbabasa ba ang MTRCB) dahil sa pasaway.


Marahil gusto ng magpasikat ni Rosanna may alam siya kahit wala siyang mataas na pinag-aralan. Ganoon ang mga kaunti ang alam. Makabasa lang ng isang bagay na akala nila ay malaking bagay gusto nila itong ipamarali at the expense of some people.


Ano ang kasalanan ng Programa

Ang mga producers at ang istasyon ay may obligasyon na maging maingat sa mga pangyayaring gumagamit ng mga bulgar na salita o nag-iinsulto sa kapwa.


Sa Estados Unidos, ang network ay pinapatawan ng multang mahigit dalawandaang libong dolyar para sa isang mura na sinabi ng panauhin o ng staff. Hindi kailangang suspendihin ang buong programa. Dapat pinatawan sila ng multa.


Ang Opinyon


Naiinis ako kapag nababasa ko na gagamitin ang freedom of expression para lang masabing entitled ang tao sa kanilang opinyon.


Ang opinyon ay hindi kasali ang pagmumura at pag-iinsulto sa ibang tao dahil kung may karapatan ang isang tao na  magsabi ng kaniyang opinyon, may karapatan din ang ibang tao na hindi mainsulto o mabastos.

Malabo ba?


In a polite and civil society, hindi nagmumurahan o nagtuturo ng pambabastos sa mga bata ang mga taong may access sa media.


Pinaysaamerika

Fake Friends for Sale and Ghost Followers

Dear insansapinas,

In the privacy of our e-mail discussion about the mother who counted more than five thousand friends in her social networking sites and informed her "friends" half an hour after her young son drowned in the family pool and few minutes in between her last twitting before the tragedy happened, I felt that it was kind of weird. Some of these friends reprimanded her for giving priority to the updating of her site than grieving for the dead son.  Others justified her excuse of being alone  to spend most of her waking hours in the social sites to meet people. Lest I will be accused of it-is-true-to-me-and-therefore-it-should-be-true-to-everybody, there was a time when I hardly touched my pc at home when a relationship went sour and a friend who I met in the internet died . The pc in the office was tweaked  for the use in  the accounting transactions only.



Some people have a tendency to treat the people that linked them as their "fans" and therefore it gave them the I-am-bound-to-update -my-FOLLOWERS-to-inform-them-of-my-current-status-so-what-if-it-is-just-about-the-little-sandwich-I-ate-for-breakfast feeling. Methinks that it  gives them  a false sense of popularity just like those bloggers who regarded themselves as political analysts after writing  a few articles about politics.
DUH.


Lately, there were comparisons of the number of friends of the presidential candidates in their Facebook account-- trying to impress the image that those with more friends have a bigger chance of winning in the election.


Not many knew that just like traffic in the websites or blogs, virtual friends  can be bought  from enterprising internet savvy people. An Australian company is offering 1000 friends in the Facebook and Twitter account for 125 pounds.

Leon Hill, its 24-year-old chief executive, reported a surge of inquiries about his service over Christmas.
He told The Sun: "Social networking sites can be cruel if you're unloved – they show exactly how popular you are.
"People are buying pals so they have more mates to chat to, rather than sitting alone on their PCs.

 Fake friends anyone?


Pinaysaamerika

Expiry Date

Dear insansapinas,
A person I know donates canned goods which have already expired. My mother-in-law used to take the meds beyond one year expiry date. She said that it was still good a year after.


I was eating my steak the other week when I noticed that the steak sauce has a 2009 expiry date. Masarap pa rin but the mere thought  that food that had expired could become poisonous or toxic, I developed a stomach discomfort. If it was toxic, I could have been vomiting and feeling red and hot all over.


But the idea of the blog is not to brag that I-am-making-dildil of steak with some mashed potatos, green beans and yellow corn. Sabihin pa ninyo ang totoo na mayabang ako.


The point is the proposed expiry date of marriage proposed by a party list group of women. 
Like my usual question to my students, I would also like to ask the group, why ten, why not one, why not five or 8 or 9? Where did the number come from?


If it is trial marriage, ten years is too long for both couple to know what's wrong with their partner and why the idea that one can change the other is just a "love-niya-ako-and-he will-change-so- as- not- to- lose-me" is only a fraction of an inch true.


If this law is approved, the couple would not be able to remarry not until their church marriage is annulled too assuming that they also had walked the aisle lined with thousands worth of flowers and covered with red carpet. .


When the marriage "catastrophe" happens (definition: when every time, the couple communicates and there is an exchange of thuder and lightning; when UFO like round plates invade the kitchen, dinng room, living room as the couple try to hit each other and when the house became a traffic less street between rooms, years before the expiry date a year or two of their married life, should they wait for 10 years to move on with a new legal partner?


What about those couple who have lived happily ever after? 




Pinaysaamerika

The Feeling of Being Alone and Useless

Dear insansapinas,
I had just closed my eyes to have a shuteye when the phone rang. Again. It was a friend from the university. 


One of our colleagues passed away. Darn, why am I getting the bad news?


He broke his heart when his wife of many years contracted Alzheimer's and was sent to a nursing home for better care  and attention. He missed their only son who has already a family of his own and had decided to migrate in Europe.


His house in an upscale neighborhood was an empty nest of antiques, Persian carpets and Lalique crystal. It was a place where I used to go when I wanted to eat with someone who has a dscriminating taste for food and drinks. The couple was a perfect host for a small gathering.


His teaching in the university was not motivated by money. He had money of his own when he retired from a previous profession.  He handled three subjects only--enough not to tire himself but gave him unexplainable pleasure of being able to contribute to the molding of the youth to become responsible citizens.



That semester, he got another bad news. He was not given a teaching assignment just because the Dean was questioning his loyalty in a very factious group.


He realized that it was pure vindictiveness if not an emotional blackmail to become subservient to the whims  of the  Dean. He felt he lost his usefulness when he had nowhere to go everyday but his small garden.  He felt so all alone that he questioned the purpose of getting up in the morning just to remain in his favorite lounging pants the whole day and retire to the cold bed in the evening.  He missed his teaching colleagues and his students.


One day, he was found dead for more than 24 hours inside the bathroom. Stroke. 


My friend told me that he died lonely and bitter.


I felt the rage towards the Dean because I know her personally. I was the instrument in hiring her as an instructor. She had gone a long way from a shy new graduate  to a  conniving bitch to those who have powers. Long before she came to the university, the old male colleague was already a regular faculty member.

  Our road will cross again.





Pinaysaamerika

Thank You for Not Smoking

Dear insansapinas,


Misery loves company so when my friend visited me, she thought that  it was obscene to talk about the happy days that we shared when we were much much younger while I am looking sorry for my bloated leg. Yon yong sinasabing binting pamalo ng bangus. 

We kinda like, wala yan sa lolo ko thing.


She underwent an operation months earlier where the doctors almost "axed" one of her feet. Kid you not. But it got swollen like a humongous ginger that she could not wear even the lola of the "croc " shoes. No honey, she did not have diabetes and that ugly thing was not gangrene due to infection.


IT WAS THE RESULT OF THE SECOND HAND SMOKE.


The doctors found that her vein in the leg was blocked by nicotine. Ito palang nicotine, when it hardens, it is as hard as cement.


The smokers can easily puff out the smoke but the persons who inhaled the smoke absorbs the toxic nicotine in their system.


She consented to have an operation where incision was made in her big toe. The doctors were able to save her leg and foot from being chopped off.


I looked at my bloated feet. Nahhh.


The phone rang. A friend of mine called to see how I am. After the usual hellos and how-is-your-husband-dog-cat -and neighbor chat, she told me that she was admitted in the orthopedic hospital early this month when she broke some bones in her body because the small slab of wood did not walk by itself to the place where it was not a hazard to the safety of a person whose eyesights are in the 400 level or whatever eye issue  you may call it.


 In short , she tripped. Kasalanan ng kahoy. Kung pwede lang idemanda. RAW.  The blessing  in disguise was   the doctor discovered that she was developing osteoporosis.


And she said that her clumsiness started when someone mispresented herself that she was  an expert in Shiatsu. This is a form of Japanese massage (naaah, not that massage where the massager starts with clothes and ends up with no clothes at all. Marumi ang isip) which is a form of accupressure that follows meridian lines on the body to transfer energy.


She broke some bones again. Ano ba yan?


Now I feel cured of my stinkin' thinking feeling syndrome disorder that I was like Sharon Cuneta in the Pasan ko Ang Daigdig (am not  sure of the title)  na pasan ko ang Mundo (sorry Atlas).


Pinaysaamerika

Wheel chair Brigade

Dear insansapinas,
WAGI...nakahijack din ng available na pc. Yong laugh tough ko nakumpiska ng mga rangers. Kahit na namamaga amg aking paa,  magbablog pa rin ako. mwehehehe


Last Friday. nakawheel chair ako. May katabi akong  babae, naka wheel chair din. Naghihintay din nang magtutulak sa kaniya.


Kuwento kwento. Pinay siya eh na may asawang Puti pero hindi yong asawa problema niya. Yong dating employer niya na pinahirapan siyang makakuha ng disability. 


Tumulo luha niya psg kuwento ng buhay niya sa akin. Inoffer ko yong canvas doon sa kuwarto. Tinanggihan niya.



Sa loob ng oras na magkausap kami,  kulang na lang hindi niya naikwento ay yong ipinanganak siya.


Nang itulak siya  ng attendant nagpasalamat siya sa pakikinig ko. Sabi ko, SIYANGA PALA ANO NGA ANG PANGALAN MO?


Bago siya nakalayo, may isang Puting lalaki na tulak tulak din ang isang wheel chair, sakay ang isang matandang babaing Asian. Either Chinese siya o Vietnamese o Thai.

Tapos iniwan siya. Nag Hi ako. NagHi din siya. Tinanong ko kung sino yong nagtulak ng kaniyang wheel chair at bakit umalis.


Sinagot niya ako sa Tagalog. Ewan ko ba sa demonyong yon. Pinay pala. Otsenta mahigit na pero naglalaro ba ng SOduku. Talo pa ang pusa ko.


Madaldal siya. Laitera. Naalala ko tuloy ang nanay ni Lee at aking nanay.

Tapos itinulak na siya.

Sa isang hallway, nagkita ulit kami. Sinusundan niya ang wheel chair ko. Ito ang usapan namin.

Me: Sinusundan ninyo ba ako? :)
Tandang Babae: Hindi ah. Nauna ka lang pinila kasi mas matanda ka sa akin. :)
Me: Nasaan na ang demonyong kasama ninyo?
Tandang Babae: Ewan ko kung naglalakwatsa.

Me: May hinala ako Spy kayo at iniispayan ninyo ako kung talagang may disability ako.
Tandang Babae: Sssh. huwag kang maingay, undercover ako. Tinatago ko ang baril ko sa diapers ko.

Sound track of James Bond movie. Tan taran taran tan tan. ( Pink Panther pala yon).

Pinaysaamerika.


* Wala akong mailagay na pic. Bawal sa pc na ito. Batok PC.

Laugh Tough

Dear insansapinas,

Nabreak-in ko na ang bago kong laugh tough.  Maghahanap ako ng makakabitan nito sa pupuntahan ko.


Pareho kami ni Lee na kailangang magparehab (TOINK), kung hindi pati readers maniwala sa mga kalokohan namin. Buti na lang may isang matino sa amin si Biyay.

photocredit: MSNBC



So see ya. Habang inaayos ang mga sira sa akin, baka makapagblog ako.



Pinaysaamerika

TRUE LIES and Facebook

Dear insansapinas,

Nagiging overreaction yata ang mga airports sa States. Nakita ba ninyo ang TRUE LIES ni Arnold Scwars (whatever) kung saan may ginamit siyang fighter plane para iligtas niya ang kaniyang anak sa mga terrorist. Sa Oregon naman, ginamit lang itong pag-escort sa eruplanong may pasaherong pasaway. Hindi lang isa, dalawa pa.  Ito ang balita:

Portland, Oregon (CNN) -- Two F-15 fighter jets escorted a passenger jet that had been headed for Hawaii back to Portland International Airport in Oregon after a passenger in coach became "uncooperative," an airline official said Wednesday.

Hanep. laki ng gastos nito para lang maprotektahan ang mga pasahero.  

Facebook

Labanan ng mga kandidato sa Facebook. Eh kahit pamangkin kong hindi pa botante may fezbook na eh.

Bakit kailangan pa itong pangalandakan eh ang taas na nga ng rating sa survey.

Pinaysaamerika 

Spitting in China, Efren huwag ka ng malikot

 Dear insansapinas,

Kahit saan ang low income housing complex ay nabababoy pag hindi mahigpit ang namamahala.May nadalaw kaming kakilala sa isang low cost housing sa SF kung saan may makikita kang sirang matress sa may stairwell na hindi dapat dahil fire hazard yon. Dito naman may nadaanan din kaming low cost housing kung saan ang mga nilabhan nila ay nakasampay ang kanilang veranda at ang mga junk ay nasa terrace nila.


Well, siguro dahil sa lugar namin except for furniture para sa terrace,hindi pwedeng magsabit o maglagay ng kahit na exercise equipment sa terrace. Bawal din ang magtapos ng upos ng sigarilyo.


Sa Singapore naman, nakita ko ring maraming sampay sa terrace ng mga  hig rise-condo-apartments. Pero hindi naman low cost housing yon. Maliit lang talaga ang Singapore at ang mga tinitirhan ay mga high rise apartments kung saan walang masyadong lugar.



Ito ang balita sa China.

GUANGZHOU, China - Residents could find themselves homeless if they get caught publicly spitting seven times at a low-income housing complex in a southern Chinese city.

Tossing fruit peels, spitting chewing gum on the ground and urinating in public are other no-nos listed Thursday on a government Web site in Guangzhou. The rules are part of a proposal designed to enforce better behavior at the new public housing project.

 Sa Pilipinas ito sasabihin ng mga Leftist na walang democracy kagaya nang pagpatupad ni Fernando noon ng mga batas para manatiling malinis ang Manila.

Efren huwag ka ng malikot (Lola Basyang's favorite dialogue to grandson)

Nabalita na nanghingi ng permiso si Efren Penaflorida sa ama ni Angel Locsin para ligawan ito. Ang daming reaction. Tipo raw nagpapashowbiz si Efren (hwag ka ng malikot).

Husme naman nainlove yong tao. Hindi naman niya kailangan ang  publicity pag nalink kay Angel locsin (or is it the other way around) kasi mas kilala naman siya sa buong mundo at nakasalamuha naman niya celebrities sa Hollywood. Tigilan nga ninyo ako. 

Pinaysaamerika

Pictures tell stories

Dear insansapinas,
Ninakaw ko ito kay polo. Naalala ko ang bahay ng aking pinsan sa aming baryo. Malaki nga lang ang solar noon kaya nga panay ang punta namin doon para mamitas ng santol, bayabas at saka suha. Pero iyong bakod na yan ang nagpaalala sa akin kung gaano ako kabigat noon. Dahil hindi pa ako makaabot sa harang, kailangang kargahin ako ng aking pinsan. Nagkakahigit ang litid niya. Sabi niya kailangan daw matalian ako para hindi nakakawala sa kusina. Minsan sinubukan kong tumawid sa harang, nagawa ko naman. WAGI. 
Una nga lang ang ulo. bwahahah.

photocredit: Paulding.blogspot.com
Hindi naman ganiyan ang damit namin anoh. Circa 1930 yata ito sa Pandacan. Biruin mo bata pa nakasaya na. Ang init siguro noon. Pero hindi pa naman siguro polluted ang Pandacan.


Picture 2


Nakita natin yong squirrel na nagpapicture doon sa isa kong post. Ngayon naman ay seal ang nang-aagaw ng eksena sa mga madre eheste penguin na may group picture.

photocredit: here

Ito naman ang version ng Filipino pagdating sa mga picture picture.

photocredit: Felmar's Missionary

O di va tama si Father. Tayong mga Pinoy mahilig sumama sa picture na linalagyan ng sungay ang nasa harapan natin. 

Picture 3 

photocredit:MSNBC

Naalala ko noon pag baha sa Sampaloc. Nakalilis ang mga palda ng uniforme ng mga istudyante sa UST at St. Jude.

Tuwang-tuwang nanonood yong kapatid ng isa sa mga housemates namin. Nakapanungaw siya sa bintana.

Pinaysaamerika 

Buy One Take one at iba pang katangahan pag BS ka sa US

Dear insansapinas,

Definition of term: BS - bagong salta o FOB or fresh off boat 


Kapag bago ka sa US marami kang dapat matutuhan pagdating sa mga promo.

BUY ONE TAKE ONE 


case 1


Nabanggit ko kasi sa comment box sa aming pagpapalitan ng kuro-kuro ni Lee na bumili ako ng isang card na buy one take one. Nang dalhin ko sa cashier, expired na raw ang promo. BAKIT hindi pa nila tinanggal eh sambuwan ng expired. KASI PANG HATAK NILA NG CUSTOMER NA MADALING MALOKO. Bakit kayo nakatingin sa akin? 


case 2

Sabi ng aking kaibigan, kung pwede raw bilhan ko siya ng cell phone dahil mura raw dito sa States. Babayaran daw niya ako. Nakita raw niya kasi sa internet. Ang hindi niya binasa ay required ang 2 year contract na kahit hindi na humihinga yong cell phone mong original ay magbabayad ka pa rin ng monthly service fee for connection. Pag pinutol mo ang connection, magbabayad ka ng penalty. Pag inavail mo ang next promo nila, extended ang contract. Sa mga ads sa web, fine print sila. masabi lang na inilagay doon ang condition. Syempre kung ikaw ay after sa price at hindi mo alam ang practices dito, silaw ka kaagad.


Case 3


Tumingin ako ng isang designer na pabango. hindi para sa akin. ang pawis ko puwde na. Pwede ngang gawing scent na  ibotelya at ipagbili parang Chanel 5 1/2, kasi scarce. Hindi ako nagpapawis.
Nakalagay buy one take one. ANG LAKI NG MGA LETTERS. Pero sa baba ay may nakalagay. Buy one take one for half the price. !@#$%^& . Laglagan ang mga display. 

Noong  bago ako sa States at excited akong may return address na maganda ang design sa murang halaga at check book na may design, order naman kaagad ako.  Kuwenta ang utak ko gamit ang abacus kung paano nakakaafford ang kumpaniya na ipagbili yon sa murang halaga, mahigit kalahati ang baba ng presyo ng chincharge sa bangko.

Tapos mga ilang buwan, halos masira ang aking mail box sa junk mails. Isip ko saan may espiya na nakakuha ng aking address. Yon pala negosyo rin nila ang pinagbibili ang mga pangalan sa mga researchers kagaya ng listahan ng mga narses, accountants, etc. Sa ganoon yong mga kumpaniyang may mga producto na pwedeng ibenta sa mga professionals na ito ay may mailing list na tinatawag. Mas malaki ang kinikita nila doon.


Meron pang isang sales blitz na ipagbibili siya ang paperbacks o anumang libro at one dollar. O  di ba ang dami mong bibilhin. Dollar lang eh. Ang hindi mo alam pagkatapos niyan every month padadalhan ka na ng mga libro na nagkakahalaga ng mahigit 20 dollars. Noon tinatanggap nila ang return pero nang tinanggihan na ng Post Office ang mga ganoong klaseng return mail, mapipilitan ka ng bayaran. Lalo pag nakacharge pa sa credit card mo.


Ganito rin yong mga trial subscription ng mga journals, magazines at iba pang may regular edition monthly.
Libre for the first six months tapos ichacharge ka na after six months kung hindi mo sasabihing ayaw mo na.


Dahil busy ka makakalimutan mong magbigay ng notice na hintuan na ang subscription.


Noong bago ako sa US, punta kami sa Monterrey, Calif. Sa park doon ang daming squirrel. Ang tataba kumpara sa mga squirrel dito sa East coast.


Dahil sa park sila, sanay sila sa mga tourists na nagpipicture. I am not pulling your legs pero talaga nakikipose sila o kaya hindi sila gumagalaw habang hinihintay nila na kunan mo sila ng pic.


Ito ang kuha ng mag-asawa sa isang squirrel photo crasher.

photocredit: here

Pinaysaamerika 

What's up Earthlings?

Dear insansapinas,


Airport sa Pilipinas


Sa Pilipinas, ang mga dumating na pasahero ay nadelay ng husto dahil sa bagong form na pin-fill-upon samantalang meron ng ginawa sa eruplano ang gamit ay yong luma.


Double jeopardy.

Arriving passengers had to sit on the floor to fill out the new immigration arrival forms despite having filled up an older document while in flight.

Pakitai nga sa hantikan (malalaking langgam ang nagparusa sa mga pasahero na baka wala pang tulog at hinihintay ng mga pamilya sa labas ng airport. Twiiiiiiiiiiiiiiiiiiing. Kung hindi pa kayo handang idistribute yan sa airlines, huwag sa mga pasahero ipataw ang parusa ng inemptness. (di ko alam sa Tagalog ito).


Newark, New Jersey


Pero hindi lang naman ito sa Pinas. Dito rin sa States, delayed naman (palagay ko maraming mabubuntis, palaging delayed) sa Newark, New Jersey, pinalabas ulit ang mga pasahero para magcheck-in dahil may isang taong hindi malaman kung sadyang pumasok mula sa exit. Nasaan kasi ang ang mga guwards.

On Sunday, Terminal C at Newark Airport was shut down after a man was seen walking the wrong way through an exit toward the terminal’s secure area. Flights were grounded, seated passengers were hustled back to the terminal and thousands had to be rescreened.

Hanep, daming naabala.

Mga Retuning Immigrants

Ang mga artista/celebrities na nakakuha ng green card sa US dahil may special talent sila exceptional qualification ay nag-uuwian na sa Pinas.

Wala naman silang makuhang trabaho sa States kung hindi kumanta rin. Pagkatapos ang paconcert-concert kuno, naubos  na ang kanilang mga savings kaya balik ulit sa Pinas.
Meron namang isang family of celebrities na pagkatapos ikumpara ang bansa na nilipatan nila at ang Pilipinas, nagbalikan din sa Pinas dahil wala namang makuhang magandang trabaho din doon kung hindi sa coffee shop.


Ang problema kasi any ang mga kasinungalingang hinahabi ng mga napupunta roon na maganda ang kabuhayan nila. Natuto silang magluto, maglinis, blah, blah at maganda ang kanilang bahay.


Kung sanay sila  sa limleight, not unless gusto niyang  magermitanyo o biglang maging invisible, hindi sila mabubuhay doon dahil ang mga tao ay walang pakialam kung ikaw ay big time celebrity sa Pinas.


Tingnan mo ang isang sikat na superstar. Ang mga press release ay may mga concert na siyang pinanggalingan ng kaniyang kinikita.


Susme, naman, concert na ba yon, may wala pang singkwenta katao na kumakain sa isang restaurant na kakantahan ng ilang awit lang, pagdating ng balita sa Pinas, ay concert na.


Di ba nga yong mga concert niya nilangaw noong una kaya nagkuwentuhan na lang yong mga dumalong reporters. Libre pa yan.


Ang huling concert kuno ay kasama ang dating asawa pero hindi na natuloy dahil wala namang bumili ng ticket.


Gusto ko siyang artista pero bakit hindi na lang sabihin na naghihirap na talaga siya at hindi yong gusto niya rito at simple ang buhay niya. Sus.


Pag nakabasa naman ang mga artistang wala ng pelikula, kandarapa rin sila nang pagpunta rito sa States na akala mo ba ay may makukuha silang trabaho.


May panahon daw dito, matagal na, wala pa ako, na lahat ng party na pupuntahan mo ay matitisod mo mga laos na artista, nagbebenta ng kaldero, insurance at real estate.


Anong masama noon? Nagtatrabaho naman sila. Ang kasalanan ay pag-umuwi ng Pinas, papress release na mayaman sila dito sa States samantalng panay naman ang ride sa mga tagahanga kuno.


Meron nga isang artisitang lalaki na nakalimutan na niya ang umampon sa kaniya habang nag-aaral kuno siya rito sa States. Wala namang nangyari doon sa itinayo niyang negosyo. 
Sus. Ewan ko kung nabayaran yong mag-asawa.



Pinaysaamerika

The Gift and the Shadow

Dear insansapinas,

Kinandaduhan ko na ang aking gift as much as possible ayokong gamitin o kaya gumana. Pero ngayong umaga, nakatungo ako at nagkakalikot ng bago kong laugh top (o ayan iniinggit ko kayo, hahaha) nang parang may shadow ng babaeng dumaan sa aking bandang kaliwa. Nag-iisa lang ako, Iska. Kaya walang makakapasok.
Inisip ko mother ko, pero hindi mas bata eh.

Wala pang isang oras, tumunog ang phone. Namatay daw ang aking kamag-anak by affinity na hindi man kami nag-aaway openly, may cold war naman ang aming kani-kaniyang  alipores. Cold war na kailangang magsweater para hindi ginawain sa mga cold looks.

Bumulong siya. Dispensa raw. Sabi ko naman hindi naman siya ang may kasalanan sa aming Cold war kung hindi isang malapit sa kaniya. At ako naman hindi ko na nilalagyan ng yelo.


Bata pa siya. Pero may diabetes din at hypertension. Nagtatrabaho pa nga at slim naman siya.


Noong kinuwento ko sa aking kaibigan, sabi niya baka raw magkita kami. HAAA?  May pupuntahan pa naman ako sa Biyernes na matagal ko nang pinopostpone.  Kunting retoke dito, kunting retoke doon. Sana walang problema. Sabay-sabay. Erase, erase, erase.


Pinaysaamerika  

Brand conscious or just Gaya-gaya

Dear insansapinas,

resolution number 4. Take up a  new  old habit--bird/blogger watching--tatalunin ko si lee pagkalaitera. hehehe

Nang ang isang blogger ay bumili ng camera na ang halaga ay katumbas na ng tricycle na pwedeng ipamasada,  ang dami ring bloggers na nangarap makabili rin to the extent na nangutang para makabili ng ganoong camera. Walang masama, it is part of dreaming to own something of value. Pero naman Iska, kung mangangayayat ka lang katitipid at nagkakacollege na ang anak mo hindi mo pa tapos bayaran ang utang para you can keep up with the Joneses, itago mo na lang sa bangko ang pera para sa edukasyon ng anak kung hindi rin lang naman pagkakakitaan ang mga retrato mo na pipintasan pa ng ibang tao dahil mali ang lighting o kaya bakit mo pinagtitiyagaang retratuhin ang inosenteng caterpillar na tumatawid sa daan. (ackkk ako pala yon noong pumunta kami sa Shenadoah Park. point and shoot lang naman ang camera ko. Napakamura pero pwede nang magpakain ng 14 tao sa restaurant sa Pilipinas pag ako nagbalikbayan). Tapos ilang buwan lang may bagong model na naman.



Saan ba pupunta ang diskusyon na ito? Sa kaliwa, sa kanan o sa gitna?


Sa totoo lang, napapansin ko, ang karamihang mga consumers ay bumibili ng producto hindi dahil sa quality nito kung hindi dahil naniniwala silang ginagamit ito ng mga celebrity endorsers at mga famous bloggers kuno.


Anak naman ng pating na pinsan ng balyena, maniniwala ka ba naman na ginagamit nga ng isang celebrity endorser ang isang brand ng lampin sa kaniyang anak kahit ito ay mura. Magagasgas ang puwet ng bata.


Naniniwala ka ba naman na kumakain ng sardinas ang mga endorsers na yan? Baka amoy lang hindi pa nila matolerate. Pero bilihan ang mga consumers kasi endorsed ni (insert name) endorsed ni...(insert name).


Maniniwala ka ba naman sa endorsement ng blogger ng isang lugar na hindi pa niya napuntahan? Maniniwala ka ba naman sa bloggers na may freebies para lang iindorso ang produktong iyon? 


Uh uh.



Bakit kailangan pang sabihin ng top celebrity endorser  na "tawagan mo ako sa aking blackberry? "kung hindi gusto lang niyang malaman ng mga tao na blackberry ang kaniyang phone. Ang mga gaya-gaya naman ay hanap kaagad ng ganoong klaseng phone. Kasi gamit ni K.
Eh noong connected ako sa isang malaking distributor ng mga wireless phones. sinisale namin yan. Ang mga mabenta ay motorola na siya ring gamit namin. Pag tingin ko made in the phils. ohow.


Sa mga bloggers naman, sikat ka pag kumakain ka ng krispy kreme kasi libre yon at pinadala saiyo.Kesehodang pinakita mo ang iyong ID as journalist kuno. Eh dito naman, pangkaraniwan lang ang krispy kreme.


May nabuo kasing culture na para sikat ka kailangan kasama ka sa in-crowd. Para bang pagbumili ka ng isang brand at marami ang gumagamit, made ka na. Pag umiinom ka sa Starbucks ng mapait na kape, you're somebody. Basta ako decaf pa rin kahit sabihin pa ng asawa kong it's crap.



Ang masama pag pinagyabang ng mga bloggers ang kanilang new acquisitions at may mga bloggers na hindi kaya yong brand na yon, nagseself-pity sila. Imagine mo ang isang blogger na nasa early twenties na akala mo end of the world na dahil hindi niya mabili yong mga gadgets na nakita niya sa mga big time bloggers kuno.
Yon na lang ba ang goal niya sa buhay? One of the deadliest sins is envy. Lalo kung hindi mo mabili ang nakikita mo sa iba. At ang kasalanan ng ibang bloggers ay  sila ang dahilan ng pagkakaroon ng envy.

Parang kapitbahay na pag bumili ng mga furniture at appliances, tinityempong nasa bahay lahat ang mga kapitbahay. Di nga naman makikita ang delivery. Ohoy.


Meron namang mga Filipinang asawa ng mga foreigners na binablog nila ang kanilang mga kayamanan at biniling mga properties nila.
Ang mga batang babae tuloy na bloggers/readers ay naeencourage maghanap din ng kanilang fafa para sila rin ay magkaroon ng ganoong klaseng buhay, kesehodang pwede na nilang maging lolo ang mga naging asawa nila. May mga single mothers na nadedepressed pag nabasa ang kanilang blog dahil sila ay walang chance na magkaroon ng ganoong pamilya.

Sabagay, matagal ng practice ito. Mga mail-order brides. Pero na outlaw na ito. Kaya ang mga pinaghahanapan naman ay ang mga internet matchmaking sites. 

Ang iba ay maganda ang buhay...ang iba naman nagiging tagapag-alaga lang ng asawa nilang geriatric na.

Practical lang sila di ba. But why flaunt?  Parang pumunta ka sa lugar ng mahihirap na nakasuot ka lahat ng iyong alahases para makapagyabang na look at me now.




Aray, tinamaan ako, dahil poregner din ang ex-hubby ko. Inggit lang ba ako, Lee? sampal sa sarili. Buti pala kinuha ko yong inalok na bahay sa isang state. pukpok ng ulo. 

May nameet akong Filipina sa isang store. Palagay ko bagong dating. Amoy lupa na ang asawa na hipan mo lang siguro, tutumba na. Pero ayaw yatang pahawakin ng pera yong babae. Palagay ko sa pension na lang yon umaasa. Libre na ang caregiver niya. 


Pinaysaamerika

Holy Trinity-Santisima Trinidad

 Dear insansapinas,


Resolution No. 4 : I will stop being considerate on other people's feelings when some of them obviously don't consider mine - pero dito lang sa blog not in person. 


Pag nababasa ko ang mga matatapang na reaction ng mga bloggers tungkol sa mga away sa traffic, sa parking, sa pagdadrive na nagreresulta ng away, sigawan, baka-hindi-mo-ako-kilala- palitan ng mga pataasan ng ihi na pati ang mga unibersidad na pinagtapusan ay nababanggit, kulang na lang isampal ang mga diploma nila...naalala ko ang mga situwasyon dito sa US at sa Indonesia noon na palalampasin na lang ito ng nakakaunawa. 

Kagaya nang halimbawa may nagcut saiyo dahil mabagal ka o talagang nambubuwisit lang, payo ng aking kaibigan, palampasin na lang kasi hindi ka nga papansinin  sa pagtatalak mo pero babalikan ka at Pung, isang bala ka lang.

Sa Indonesia noon, ang host ko na anak ng isang mataas ang puwesto sa gobyerno ay tahimik na hinintay ang isang makulit na driver. Sabi ko bakit di niya businahan. Sabi sa akin, hindi uso ang busina doon dahil hindi mo alam kung sino ang mga taong yon. Nang nasa US siya at nag-aaral, nabangga ang auto niya. Total wreck dahil may iniwasan siya.

Kaya ako kahit ang katabi ko ay di yata naligo ng sampung buwan dahil masisira ang corn-row hair do niya, tahimik na lang ako. Pero ang kabigan kong kagaya ni Lee na pasaway, di makakatiis. Uutot siya para umalis yong katabi. hahaha.

Balik tayo sa Blogosphere

1. May napansin akong isang blogger, tatlo ang kaniyang persona. Yong isa nageendorso sa isang presidential candidate; yong isa naman ay isang presidential candidate at ang ikatlo ay kunwari neutral siya.

Santisima, ano siya Holy Trinity? Duh.

2.  Yong dalawa namang bloggers, nagpalit na ng iiindorso. Either mas malaki ang offer noong kabila o gusto lang nilang maging in sa kanilang grupo. Sunod-sunuran sa mga perceived leader.

Para bang pagnagparetrato ka kasama ng mga candidates ay importante ka ng tao. Duh. 

Kung ako man (tingin sa kaliwa at sa kanan, baka nakatago si Lee) ay parang inis kay Noynoy ay dahil walang bukambibig ang magkakapatid kung hindi Cory Aquino. Pati ang kanilang first media noche na wala na ang nanay nila, nagpaphoto-op pa at nang-imbita ng mga reporters. Para bang sila lang ang nawalan ng ina. Kung barko si Cory, matagal nang lumubog dahil sa dami nang mga sumasakay.


Pinaysaamerika

12 Angry Men and Democracy

Dear insansapinas,


Kagabi pinanood ko yong 1997 Movie for TV na version ng 12 Angry Men. Siyempre nandoon si William Petersen. Blond pa siya. Mukha pa siyang tanga. At bata pa. Ang bida doon ay si Jack Lemmon. Ang foreman ng 12-men jury ay si Courtney Vance, naging ADA sa Law and Order.


Bakit kamo ako naintersado? Isa dahil napanood ko yong 1957 version teleplay    na ang bida ay si Henry Fonda. Kaya nagustuhan ko si Henry Fonda.


Ang istorya ay tungkol sa jury na kailangang ibigay ang verdict nila kung guilty o not guilty yong batang itim na akusadong pumatay sa kaniyang ama.


Lahat ng evidencia nagtuturo na guilty ang akusado, pero dahil nga may democracy sa US, kahit na ang mga akusadong criminal ay mayroon ding rights na ipagtanggol ang kanilang sarili. Sa isang bansa na walang demokrasya, papatayin na lang ang akusado.


Precisely kaya yong mga blogger na maka Aquino dahil ipaglalaban daw ang demokrasiya ay sila pa ang critical sa pag-apply ng due process of law. Hindi pa man tapos sinasabi na nila na mapapawalangsala ang mga Ampatuan.


Yan ang democracy. Di ba it stinks? Alangan naman na dahil lang sa akusasyon, ipabibitay mo na ang tao. Kahit na ba may eyewitness. Eh kung kapitbahay mo sa inis lang siya, akusahan ka na ang ikaw ang pumatay kay Rizal...


Sabi nga ng aking paboritong author, the not guilty verdict does not mean that the accused is innocent. Either the prosecution and the police did not do their best to present an iron-clad reason  free from reasonable doubt or the defense team is a dream team to hire with a hundred per cent acquittal track record. Di ba kaya maraming galit kay Cochran sa OJ case.


Kahit na siguro, hawak pa ang knife na ipinatay pwede pa nilang palabasin na gagamitin lang sa palaman sa tinapay yaon. Anong masasabi ng aking kaibigan kong talk-to-my-lawyer-friend biyay. Huwag mo akong padalhan ng bill.

In the 12 Angry Men, nandoon lahat ang mga kailangan para maconvict ang akusado pero isang juror ang bumuto ng not guilty. Pag hindi ANONYMOUS ehek UNanimous pala ang resulta ay hung jury. Kaya ulit na naman ang trial.


1. Dalawang eyewtinesses na nagsabi na nakita nila ang batang lalaki na pinatay ang ama.- ang mga sinabi ng mga eyewitnesses pala ay imposible kasi yong isa hindi nakasuot ng salamin noong nakita niya ang krimen. yong isa naman, imposibleng marinig niya yong isgaw noong batang, I will kill you dahil dumaraan ang tren noong oras na iyon.



2. Nandoon ang knife na ginamit pagpatay. -ang klase pala ang knife ay hindi pababa ang atake kung hindi pataas.



3. Mahina ang alibi ng bata kung nasaan siya nang oras na pinatay ang kaniyang ama. -Sabi ng police hindi masabi ng bata kong sino ang mga actor sa pelikulang pinanood niya. Aba ay lalo kung lumang picture yon talagang hindi mo makikilala. 




Ang gusto ko doon ay si William Petersen aka Gil Grissom na isang advertsing executive. Mayroon siyang sinabi na sa advertising world or promotion stategies whether produkto o taong pinapackage para sa public relations, any idea, kahit crazy idea will be adopted...at titingnan nila kung tatanggapin ng tao.


Pag tinaggap ng consumers or target market, ipagpapatuloy nila regardless kung may katotohanan o hindi. Kaya nga may mga slogan o catch words ang mga kandidato.


1. Gibo teodoro - Galing at talino.


2. Manny Villar- Sipag at Tiyaga


3. Erap - Erap sa MaHERAp _ sabay irap.


4. noynoy - cory at Ninoy - ay ano ba? Tuloy ba ang Laban. Laban saan?


Pinaysaamerika

MARKETING 101 and Cory Doll

Dear insansapinas,
Resolution 3 : I will stop living in the past by searching for my  old friends.

Did I make you raise your eyebrow? What has this resolution to do with my title? Let me esplain.


The other day, I called up a former classmate to ask for the phone number of one of our female classmates in College. Ang grupo niya ay very close hanggang ngayon. So close na sila ay nag eeb kahit apat na lang sila dito sa States.


Lucky me, he was the one who answered. He gave me an e-mail address because he said that he has still to look for the number and will e-mail me back. Okidoke so I sent the e-mail to him. Balik ang mail sa akin. Kulang siguro ng stamps. mwehehehe.


I called him again. No answer. 


Then I received a call from a number unknown to me. I did not pick up the phone. Baka telemarketer, makabili ako ng item na hindi ko naman kailangan. The red light started blinking as if it was saying, you got a message, pick me up. *heh*



My bro retrieved the message. It was from another former classmate. She must have gotten my number from the former classmate who gave his e-mail addy at siguro napagtsismisan na nila ako tungkol sa mga kinuwento kong gusto kong malaman nila. Greetings, greetings and then the sales pitch.


Binebentahan ako ng organic something, something. Kala ko pa naman, interesado talagang magkausap kami because it had been three years that we have had no communication. That was when she was still selling another kind of health drink. 


Condo and retirement home


When another brod went on a vacation in the Philippines, he planned to look for a condo or a house which he can buy when he retires.


He came home disappointed. Malaki ang kapatid ko. Hindi siya makapasok sa toilet ng mga condo na ipnakita sa kaniya. Feeling niya para siyang salmon na nasa delata. 


Ayaw na naman niya ang bahay sa Metro Manila. Masyado raw traffic, polluted at mainit. 


Sabi ko why not  try  Bicol. Inaabot na naman doon ng internet hindi kagaya noon na Morse code pa yata ang ginagamit.


I remember my grandfather ( cousin ng aking lolo). He stowed away dito sa US noong teen-ager pa sya. Barko pa yata ang gamit noong means of transport papunta rito. By the time, he was discovered, malayo na ang pantalan (port). Alangan namang pacontest siya ng swimming sa mga pating. Anak ng pating naman.


So ginawa siyang alalay noong capitan. Siguro pag nahihilo, inaalalayan niya. mwehehe.


Siya yata ang una naming kamag-anak na OFW. Pero TNT siya. Pumasok siyang tagalinis at tagahugas ng pinggan sa restaurant. By the time, maputi na ang buhok niya, sa kaniya ang restaurant at umuwi na siya sa Pinas. Walang banggitan kung siya ay ilegal o hindi. Sa akin, ang aking interest lang noon ay tsokolate na binili niya sa HK. Pasyalan niya yon pag nabobore siya sa bahay na binili niya sa bundok.


Hindi na rin niya kayang tumira sa city kaya mayroon siyang malaking bahay kubo sa gitna ng maraming puno.
Isa pa iniwasan niya ang mga kamag-anak na wala ng ginawa kung hindi ang mapagbilhan/makapagsanla o makahingi ng pera sa kaniya. Meron siyang pamangkin na ginastusan para sana makapunta sa States. 


Inubos ang pera sa night club at alak. Akala niya nakaalis na. Nasa Maynila lang pala at nagtatago. Sus.

Cory Doll

Dito sa States, pag ginawan ng doll ang isang tao (example was Obama's kid), pinagsasabihan kaagad.

Sino kaya ang nagmamanufacture ng doll na ito?

 photocredit: juancountry

Hindi ba ito sisitahin kasi makakatulong sa campaign o kasama ito sa campaign strategy.


Sa akin parang nababawasan ang prestige ng dating presidente kung ang kaniyang legacy ay ilalagay na lang sa manika.


Akala ko pa naman gagawin siyang santa. Yon pala gagawin siyang relos, telepono at manika.



Pakisampal nga ako. Huwag lang lalakasan at bibigwasan ko kayo.

Pinaysaamerika 

Manana Habit

Dear insansapinas,
Update: akala ko pa naman dahil nasa blogspot na ako, hindi na makokopya ang aking blog ng mga website na nangnogolekta ng posts para lang sa kanilang walang kakwenta-kwentang blog at talagang intention lang ay may magblog nghindi kanila.Ang kawawa yong mga nakukuha yong family blog, pati retrato kuha.

Resolution No. 2 - Get rid of the manana habit as in mamaya na, mamaya na. 


Me: (After dialing the phone). Hello, hello. (Someone is talking but he is gibberish).

Ayan lumakas.



Ex-Hubby: This phone number is no longer in service since Christmas. Check the number number and dial again. Orbital roll ko.



Kita mo naman ang mga dialogue ng aking ex-hub. Kaya nga ba nanghinayang akong hindi ko naibigay ang trophy sa pagka Best Actor Award niya noon. Hindi dahil magaling siya sa acting. Pero Day, napakamadrama at tampuririt.


Sabagay kasalanan ko nga naman dahil tumawag siya sa aking three days ago para bumati. Hindi ko nasagot kasi kasalukuyan akong nag-iinit ng tubig sa kawali para maalis ang grease nito. Nilagyan ko ng panimplang suka at baking powder. Kung sasagutin ko yon at nakalimutan kong may nakasalang, baka makapagluto ako ng pinaksiw na kawali/baking powder.


Pero pangako ko (napako ng tatlong inches na nail na tatawag ako). Mamaya, mamaya, mamaya. Hanggang kahapon, nagpanic ako. Malapit na ang Bagong Taon at may luto na kaming noche buena (KFC) hindi ko pa siya nacocontact. Busy ang phone. Baka hi-nang. 


Tinanong ko kung kilala pa niya ako. Roll eyes siguro siya. Ganoon yon eh. Hindi raw niya ako kilala. 
Pwede nga kaming mag reality TV, papanooring kaming dysfunctional na mag-asawa. 


Inaamin ko rin naman na sa amin talaga siya ang thoughtful. Hindi kagaya ng ibang lalaki, naalala niya ang mga special occasions. Ang mga dates. Nagkapalit siguro kami anoh. Tingin sa ibaba.

Pero madali ko siyang makarinyo na hindi na kailangang kilitin ang kaniyang baba. kuchi-kuchi-kuchi.

Pagkatapos naming magpalitan ng asshole...at ng moron na mga batian (biruan lang ho yan. parang slapstick comedy) eh panay ang repartee ng aming mga asaran. Kaya lang may tinutulungan siya ngayon na kaibigan. Kinukunan niya ng attorney dahil may legal problem tungkol sa child support. Hinihintay niya ang tawag.  Ganiyan siya, kahit hindi niya problema, pinapakialaman. Pakialamero eh. But he got a good heart. Bless his soul.

So ngayon totoo na hindi na ako mag mamanana habit. Promise bukas.

Pinaysaamerika 

Bakit nanahimik ang Mayon Volcano

Dear insansapinas,

First entry ko Enero 2010.


Check the first resolution i.e. lose weight.


Kuhang weighing scale. Tapak, tingin ng number. Ahhhhhhh, hindi ko sinusukat ang aking blood pressure noh.


Hubad ng makapal na sweat shirt. Hubad ng makapal na pajama. Ano pa ba ang mahuhubad?


Timbang ulit. Alleluya. I already lost one pound in a matter of minutes.


WAGI...


Mayon Volcano


Bakit daw nananahimik?




Ayun sa balita:

MANILA, Philippines - Posibleng may bu­mara sa bunganga ng bulkan na siyang ugat ng biglaang pananahimik nito sa nakalipas na apat na araw.


Ito ang sinabi ni Julio Sabit, science research
specialist ng Philippine Institute of Volcanology and Seismology matapos na patuloy na bumaba ang aktibidad ng Mayon kung saan patuloy na walang naitatalang pag­buga ng abo mula dito sa nakalipas na magdamag.

Ako may theories:


1. Theory 1: Nainis ang Mayon Volcano dahil ginamit na naman siya sa pamumulitika ng mga presidential candidates kaya tumahimik siya.


2. Theory 2: Ayaw niya ang mga turistang pinapanood siya. Baka magaya siya sa Taal volcano at Taal Lake na binalak ng mga koreanong gawing tourist spot (ba nila yon?)


3. Theory 3: Naingayan din siya sa mga pumnta doong mga entertainers para sa mga evacuees.


4. Theory 4: Nabilaukan siya.

Pinaysaamerika