Advertisement
Showing posts with label Salawikaing Tagpi- tagpi. Show all posts
Showing posts with label Salawikaing Tagpi- tagpi. Show all posts
Monday, December 21, 2009
Puto Bumbong, Bibingka at Simbang Gabi sa US
Dear insansapinas,
photocredit:padala via e-mail galing sa flickr
photoforwarded
When I was in Calif, I attended simbang gabi or more of a dawn mass kasi it was held at 5:30. The church is only two blocks away from my house. I go to work at 9:00 so I have plenty of time to spend especially after the mass when there was food galore...free. Alam naman ninyo ako pag free, lumalaki ang tenga ko. ting ting ting. Sa laki, pwedeng maging bells.
Yong Simbang Gabi coordinator ang nag-aassigned sa mga parishioners kung sino ang toka sa pagkain. Madali lang yon kasi meron silang private school so siguro, ang mga students ang nagsasabi sa magulang na maging cooperative.Predominantly mga Fil-ams ang nag-aaral sa Catholic school na ang tuition fee isang buwan ay pwede ng magbuhay ng isang pamilya sa Pilipinas. Kayod and Pinoy parents para doon mag-aral ang kanilang mga anak sa Catholic school. Safe sa bullying ng mga ibang lahi at at least ay disiplinado ang mga bata. Disiplinado raw oh.
Balik tayo sa simbanggabi.
Minsan lang yata akong nakakain ng puto bumbong. Sandaling naubos. Siyempre sabik ang Pinoy kumain ng puto bumbong. Karamihan naman na handa sa simbang gabi ay arroz caldo (hmmm, masarap din yong iba. Yong iba naman parang tinorture lang yong manok at pinalangoy sa magkahalong tubig at bigas). May pancit na maputla. Hot dog ang nasa ibabaw.
Meron ding bibingka na pag lumamig, puwede mong gawing hilod sa tigas. (laitera ko talaga, kumakain lang naman ako). kasi naman ang lutuan nila ay hindi katulad sa atin na may apoy sa itaas at may apoy sa ibaba. Ang niyog pa ay thawed na coconut powder. Kasi wala namang kudkuran dito anoh.
Noong mga Hispanic naman ang sponsor, talagang di na ako kumain. Napilitan tuloy akong umuwi ng maaga para magbreakfast. There goes my free breakfast. Ang aga-aga kasi may chili. Taga Bicol ako, pero di ako mahilig sa maanghang.
Dito sa East Coast, wala akong mapuntahang simbang gabi. Missed ko tuloy sa Pinas kung saan, aga kong gumising, Magbibihis, magmemake-up ng kunti para di halata ang isang kilong eyebags tapos matutulog sa simbahan habang ang pari ay nagdedeliver ng kaniyang homily.
Ganito scenario.
Pilit bukas ang mata pero talagang mabigat. Bagsak sa kaliwa. Gising. Katabi, nakaingos. Tulog ulit. Bagsak sa kanan. Katabi, ingos.
Minsan biglang tumayo, nagkakanta, hindi pa naman pala dapat. Naalimpungatan. Dahan-dahang umupo. Pilit pinaliliit ang sarili.
Pagkatapos sabihin ang Dominus Vobiscum ng pari, takbo sa labas. Waaah ang haba na ng pila sa puto bumbong at bibingka.
Pinaysaamerika
salasalawikain:
Ang mahirap kunin ay masarap na kainin lalo kung di pa ubos.
photocredit:padala via e-mail galing sa flickr
photoforwarded
When I was in Calif, I attended simbang gabi or more of a dawn mass kasi it was held at 5:30. The church is only two blocks away from my house. I go to work at 9:00 so I have plenty of time to spend especially after the mass when there was food galore...free. Alam naman ninyo ako pag free, lumalaki ang tenga ko. ting ting ting. Sa laki, pwedeng maging bells.
Yong Simbang Gabi coordinator ang nag-aassigned sa mga parishioners kung sino ang toka sa pagkain. Madali lang yon kasi meron silang private school so siguro, ang mga students ang nagsasabi sa magulang na maging cooperative.Predominantly mga Fil-ams ang nag-aaral sa Catholic school na ang tuition fee isang buwan ay pwede ng magbuhay ng isang pamilya sa Pilipinas. Kayod and Pinoy parents para doon mag-aral ang kanilang mga anak sa Catholic school. Safe sa bullying ng mga ibang lahi at at least ay disiplinado ang mga bata. Disiplinado raw oh.
Balik tayo sa simbanggabi.
Minsan lang yata akong nakakain ng puto bumbong. Sandaling naubos. Siyempre sabik ang Pinoy kumain ng puto bumbong. Karamihan naman na handa sa simbang gabi ay arroz caldo (hmmm, masarap din yong iba. Yong iba naman parang tinorture lang yong manok at pinalangoy sa magkahalong tubig at bigas). May pancit na maputla. Hot dog ang nasa ibabaw.
Meron ding bibingka na pag lumamig, puwede mong gawing hilod sa tigas. (laitera ko talaga, kumakain lang naman ako). kasi naman ang lutuan nila ay hindi katulad sa atin na may apoy sa itaas at may apoy sa ibaba. Ang niyog pa ay thawed na coconut powder. Kasi wala namang kudkuran dito anoh.
Noong mga Hispanic naman ang sponsor, talagang di na ako kumain. Napilitan tuloy akong umuwi ng maaga para magbreakfast. There goes my free breakfast. Ang aga-aga kasi may chili. Taga Bicol ako, pero di ako mahilig sa maanghang.
Dito sa East Coast, wala akong mapuntahang simbang gabi. Missed ko tuloy sa Pinas kung saan, aga kong gumising, Magbibihis, magmemake-up ng kunti para di halata ang isang kilong eyebags tapos matutulog sa simbahan habang ang pari ay nagdedeliver ng kaniyang homily.
Ganito scenario.
Pilit bukas ang mata pero talagang mabigat. Bagsak sa kaliwa. Gising. Katabi, nakaingos. Tulog ulit. Bagsak sa kanan. Katabi, ingos.
Minsan biglang tumayo, nagkakanta, hindi pa naman pala dapat. Naalimpungatan. Dahan-dahang umupo. Pilit pinaliliit ang sarili.
Pagkatapos sabihin ang Dominus Vobiscum ng pari, takbo sa labas. Waaah ang haba na ng pila sa puto bumbong at bibingka.
Pinaysaamerika
salasalawikain:
Ang mahirap kunin ay masarap na kainin lalo kung di pa ubos.
Saturday, March 08, 2008
Pamaypay ng Maynila
Salawikain for the day
Ang bagoong takpan man, pag dating ng takdang araw, sadyang umaalingasaw.
Salawikain tagpi-tagpi.
Ang bagoong takpan man, pag dating ng takdang araw, sadyang umaalingasaw.KAHIT GUMAMIT NG MARAMING AIR FRESHENER.
*heh*
Dear insansapinas,

Umiinit na rin dito sa aming lugar pero bigla kaagad lamig kaya 24/7 pa rin kaming nakaheater.
Nag-iisip na akong bumili ng electric fan kasi yong binili ko last year na Made in China, bigla na lang nagtampo. Ayaw ng umikot. Pero wala pa lang pinagbibili dahil sino namang tanga bibili noon eh winter pa naman dito. Meron ngang tanga. ako.
Wala rin namang mabiling pamaypay. Buti pa sa SF, may nabibili akong malaki kaya lang sa kalakihan, ngawit naman ang aking kamay. Kaya ginagamit ko na lang pang dekorasyon.

salawikain,Pinay,swivel chair,Pinaysaamerika
Tuesday, March 04, 2008
IKOT, IKOT, IKOT
Salawikain for the day
Ang umaayaw ay di nagwawagi, ang nagwawagi ay di umaayaw.
Salawikain tagpi-tagpi.
Ang umaayaw ay di nagwawagi, ang nagwawagi ay di umaayaw.HABANG NANANALO AT MAUBOS ANG PERA.
*heh*
Dear insansapinas,
Kailangang isulat ko ito kahit nakakatakot. Ngiii.
Kagabi pagkatapos kong mahiga at maidlip nang kaunti, nagbago ako ng posisyon. Sa kaliwa ko ako bumaling para naman pantay ang sakit sa kamay na nadadaganan pagtulog. Hindi kasi ako malikot matulog eh.
Hindi ko pinatay ang ilaw sa aking desk. Nakita ko na lang yong aking swivel chair ay umikot paharap sa akin mula sa pagkakaharap nito sa aking lamesa. Ngggiii. Wala namang gumagalaw. At bakit naman nakatulog na ako, ngayon lang gumalaw nang ako ay magising?

Madalas akong makarinig ng yabag sa labas ng kuwarto ko kahit ako nag-iisa. Tinanong ko naman ang kapatisd kung may naririnig siya. Wala naman daw.
Saka bakit ka magkakayabag ay wall to wall carpeting ang aming sahig? Ngggi .

salawikain,Pinay,swivel chair,Pinaysaamerika
Saturday, March 01, 2008
ISTATWA
Salawikain for the day
86. Ang taong marunong magtanong, mahirap mabalatong.
Salawikain tagpi-tagpi.
86. Ang taong marunong magtanong, mahirap mabalatong.ANG TINATAWAG NA MAKULIT.
*heh*
Dear insansapinas,

Noong bata pa ako, (bata pa rin ako hanggang ngayon, batang isip), may laro kaming istatwa. Yong pag na tag ka, huwag kang gagalaw. Pag gumalaw ka, taya kang bata ka. mwehehe.
Meron ding sayaw na istatwa. Sayaw-sayaw bata, pag hinto ng mooosik, hinto, kahit paghinga, paghatsing at pagkamot ng makating bahagi ng katawan.
Oras gumalaw, tanggal.
Itong istatwa sa San Francisco at sa ibang tourist destinations insan ay napakagaling talaga. Walang galaw, walang kurap at iba-ibang pintura ang ginagamit sa kanilang costume. Minsan silver, minsan gold, depende kung ano ang gusto nilang palabasin.
Kumikita sila ha. Dollar ang ibinabagsak sa kanilang lata o shoebox ng mga turista. YOng mga local, di na sila pansin syempre. Pag may photo-op, 5 dollars din yon.
Malaki kita nila pag maganda ang weather. Saka teritoryo, teritoryo din yan. MAgkamali kang magpose sa teritoryo ng iba, magiging istatwa kang permanente. Ngii.

salawikain,Pinay,computer,Pinaysaamerika
Thursday, February 28, 2008
Chick-kiting Gubat
Salawikain for the day
Ang tunay na anyaya, sinasamahan ng hila.
Salawikain tagpi-tagpi.
Ang tunay na anyaya, sinasamahan ng hila.AT HINDI LABAS SA ILONG.
*heh*
Dear insansapinas,
Unang tingin ko sa retrato, akala ko mga stuffed toy. Yon pala buhay na mga sisiw (chicks na hindi ibig sabihin babae, *heh*)

Noong bata pa ako hanggang tumanda na (plawnk, toink, tsak, clik. DON'T SAY BAD WORDS, please, allergy sa salitang matanda, hohoho), ang nakikita kong kinukulayan ay ang mga ibon na pinagbibili sa labas ng simbahan tuwing Linggo sa mga chick-kiting gubat na kinukulit ang mga magulang. Akala ko noon, talagang may pink o green na maya. Ilang araw lang naman patay ang ibon. Ni hindi nagkaroon ng tsansang lumabas doon sa maliit nilang hawla. Parang gusto kong kumanta ng "Ibong mang may malayang lumipad, kulungin mo at umiiyak bayan pa kayang sakdal dilag". AHEM.
Noong nasa San Francisco ako, madalas akong makakita ng mga babae na iba-iba ang kulay ng buhok. Merong isa, ang kulay ay kagaya ng da manok na pangsabong. Nakataas pa kaya akala mo talaga, may nakapatong na manok sa ulo niya. Kahit na ang mga taong nasanay na sa ganoong tanawin ay napapasecond look pa rin. Merong isa mahilig fuschia. Yong isa naman sa financial district ay black and white and buhok niya.

Hindi yong tipo ni Amanda Overmeyer ng American Idol kung hindi, kaliwa ay itim at kabila ay puti. Kaya pag tiningnan mo siya sa isang side ay bata siya, pag sa kabilang side naman siya ay biglang naging hukluban. Ngggii.

salawikain,Pinay,computer,Pinaysaamerika
Tuesday, February 26, 2008
Cheese
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Ang pili ng pili, natatapat sa bungi.
Ang pili ng pili, natatapat sa bungi.KAYA SIGURO HINDI NGUMINGITI.*heh*
Dear insansapinas,
Hindi yan palaman sa tinapay. Yan ang sinasabi ng mangkokodak pag kinukuha ang retrato para ka mangiti.
Kapag ako kinunan ng retrato kailangang talian ang aking dulo ng labi ng alambre para lumabas akong nangingiti.

Dati palangiti ako insan di ba. Kahit nga kumidlat lang ngumingiti na ako. Kala ko kinokodakan ako, Sandali di ba Erap joke ito. Bleh.
Sa campus nga noon, mula pagpasok ko ng gate hanggang lumalakad ako sa hallway at walkway, ang aking ngiti ay parang nakaglue. May pakaway-kaway pa.
Nang nandito ako sa States, nagtatrabaho ako sa isang kumpanya nang isang kasamahan ko na inggit yata sa aking beauty ay pinuna ang aking pagngiti.
Para raw akong nakakaloko. (Sa totoo lang talagang ang ngiti ko sa kaniya, may kasamang bubble na nagsasaad ng aking isip na NAligo ka ba ngayon?). Talaga naman insan. Para bang nagising ng late at nagsuot lang ng jacket. Ang loob ay gusot-gusot na pangtaas na ang coffee stain ay nanddon pa ilang araw na . Yuck.
So, hindi ako ngumingiti sa harap niya pero hagalpak naman ang tawa ko pagtalikod niya kasi minsan nakalimutan niyang nakataas pala yong bistida niya sa bandang puwetan pagkagaling niya sa bathroom. hak hak hak
Kaya pag nakita ninyo akong hindi ngumingiti, maghulog kayo ng dollar at pindutin ninyo ang aking ilong.

salawikain,Pinay,computer,Pinaysaamerika
Sunday, February 24, 2008
Freeze
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Huli man daw at magaling, naihahabol din.
Huli man daw at magaling, naihahabol din.Lalo's sumakay ng taxi at hindi jeep.*heh*
Dear insasanpinas,
Dalawang madaling araw nang palaging namamatay ang aking internet. Bigla na lang nagiging istatwa yong aking cursor. Para ba yong tinutukan ng baril at sinabihang FREEZE.

Akala ko nawawala ang service ng internet provider. Yon pala na-aunplug ang cable.
Toink toink.

salawikain,Pinay,computer,Pinaysaamerika
Saturday, February 23, 2008
Pandanggo Sa Ilaw
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Habang maikli ang kumot, matutong mamaluktot.
Habang maikli ang kumot, gumamit ng heater.
*heh*
Dear insansapinas,
Kahit ganito katigas ang aking katawan, madalas akong makuhang dancer noon sa mga school programs. Wala silang makuhang iba eh. mwehehe.

* hindi po ako nasa retrato. ipinadala lang sa akin mula sa internet.
Naalala ko noong isinama ako sa sayaw na Pandanggo Sa Ilaw. Ilang araw din akong practice nang practice para mabalanse ko ang ilaw sa aking ulo. Yon pala lalagyan din ng nail polish sa puwet ng baso para dumikit sa buhok namin na nakapusod paitaas.
Kaya pagkatapos ng sayaw kulang na lang pakyawin ko ang acetone sa tindahan para maalis ang nail polish sa aking buhok.
Ngayon, pasayawin mo ako sa ilaw, tiyak may kasunod akong bumbero. achehcehhe.

salawikain,Pinay,Pandango sa Ilaw,Pinaysaamerika
Thursday, February 21, 2008
Ang Bahay na Lumalakad
Salawikaing tagpi-tagpi
Kung walang tiyaga, walang nilaga.
Kung walang tiyaga, walang nilaga. Baka pinirito?
*heh*
Dear insansapinas,
Noong nakatira kami sa Pampanga, madalas makakita ako ng bahay na lumalakad, kagaya ng retrato sa ibaba.

Kasi naman karamihan gawa sa nipa at kahoy ang bahay kaya madaling buhatin. Ang tawag sa pagbuhat ng bahay ay bayanihan.
Isang kaklase ko ang may ganitong bahay. Nabili raw nila. Maganda naman kasi may balkonahe, may sala, may kainan ay may dalawang kuwarto. Gawa sa kahoy ang haligi at kawayan ang sahig. Nipa naman ang dingding at bubong. Pinagtulung-tulungan nila itong
pagandahin, kaya maganda ang loob ng bahay. MAaaliwalas at ang sahig ay laging makintab sa pamamagitan ng dahon ng saging. Matipid ang mag-asawa na titser ang lalaki habang ang asawa ay isa lamang maybahay. Lahat ng sampung anak ay nakatapos sa kolehiyo.
Katabi ng bahay na ito ay ang bahay ng isa pang kaklase ko na ang bahay ay parang simbahan. May simboryo. Pero ang kanyang ina ay nagpapafive six at ang kaniyang ama naman ay isang opisyal sa gobyerno.
Minsan hindi sa laki ng bahay nakikita kung anong klase ang ugali ng tao.
Sandali insan, kukunin ko lang ang bahay ng posporo.

salawikain,Pinay,bayanihan,Pinaysaamerika
Saturday, February 16, 2008
Tayo'y Magluto
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Ang ampalaya kahit anong pait, Sa magkakagusto ay walang kasintamis.
Ang ampalaya kahit anong pait, Sa magkakagusto ay walang kasintamis.KUNG TAMA ANG LUTO.
*heh*
Dear insansapinas,

Ayoko nang manood ng mga nagluluto sa TV. Mahahigh blood ako.
Minsan nanood ako,si Donita Rose ba yon? Pinapakita kung paano magluto ng ampalaya na may binating itlog. Sus ginoo, maluluto ba naman yong ampalaya ng dalawang minuto lang na cooking oil lang na kaunti ang nasa kawali? Ano yon magiging piniritong ampalaya. Kahit na ba may nakahanda na silang nakaluto eh. Tseh.
Sumunod naman si Ai-Ai at si Kris Aquino sa homemade pizza. Ginamit ni Kris yong stainless na siyanse sa Teflon na kawali. Que horror.
Tapos ginamit niya yang siyanse na para sa Teflon doon sa oven-toaster paghango ng binake nilang pizza. Buti di natunaw.
Pamaypay nga.

salawikain,Pinay, Kris Aquino,Pinaysaamerika
Thursday, February 14, 2008
HAPPY VALENTINE'S DAY
Dear insansapinas,

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Kapag may itinanim, may aanihin. KUNG HINDI BUMAGYO.
*heh*
happy valentine sa mga miyembro ng mga SAWA (Samahan ng Walang asawa, SAWI (SAMAHAN NG MGA WALANG INIIBIG) at mga SAWU, Samahan ng mga Walang umiibig at sa mga (SLU) Samahan ng mga Laging Umiibig.

salawikain,Pinay, Valentine,Pinaysaamerika

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Kapag may itinanim, may aanihin. KUNG HINDI BUMAGYO.
*heh*
happy valentine sa mga miyembro ng mga SAWA (Samahan ng Walang asawa, SAWI (SAMAHAN NG MGA WALANG INIIBIG) at mga SAWU, Samahan ng mga Walang umiibig at sa mga (SLU) Samahan ng mga Laging Umiibig.

salawikain,Pinay, Valentine,Pinaysaamerika
Wednesday, February 13, 2008
Ang INVISIBLE BOYFRIEND

Dear insansapinas,
Ito muna ang salawikain sa araw na ito.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Kung may tininanim, may aanihin.
Kapag may itinanim, may aanihin. KUNG HINDI BUMAGYO.
*heh*
Isang tulog na lang Valentine's day. Paldo-paldo ang mga nagtitinda ng bulaklak.
Sa opisina namin noon, ang mga goirls, pasikatan ng mga flowers na narereceive. May boss ako noon na babae, pinadedeliver pa sa asawa yong bulaklak na hinihingi niya doon sa opisina tapos kunwari pa siya ay SURPRISE...oh my dear husband... charing. ilang buwan lang divorce na.
Pero mas magaling yong isa kong kaopisina na single. Wala naman kaming nakikitang boyfriend although sabi niya marami siyang admirers. Oo na. Pagdating ng mga occasion, solo flight pa rin siya kahit allowed ang isang partner.
Hindi naman siya pangit.
Pag Valentine, meron din siyang flowers from someone. Ipapadeliver pa niya sa maling department, para makita ng lahat.
Minsan, nilapitan niya ako. May boy friend daw siya na hindi na siya kinakausap. Kung pwede raw tulungan ko siya. Okay naman ako. May feeling din akong maging Cupid.
Tinuro niya sa akin yong lalaki. Sa kabilang department.
Ako naman si kausap. Suwabe lang muna. Getting to know him. Hayaan siyang magkuwento.
Then nalaman ko meron na iyang goirl friend. Sabi ko, bago?
No, sabi niya, we're more than five years. Ow ow ow ow.
Yon pala yon ang sinasabing boy friend ko siya pero di niya alam. Naawa ako sa kaopisina ko.

salawikain,Pinay, Valentine,Pinaysaamerika
Tuesday, February 12, 2008
VALENTINE BABE
Dear insansapinas,

Ito muna ang salawikain sa araw na ito.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Magbiro ka na sa lasing, huwag lang sa bagong gising.
Magbiro ka na sa lasing, huwag lang sa bagong gising at hindi pa kumain.
*heh*
Bawal daw sa Saudi ang roses at ang Valentine. Lalo siguro itong bawal. Di sila kumakain ng baboy.
Maganda sanang pangregalo. May puso na, may pork chop pa pagkatapos. Burp.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika

Ito muna ang salawikain sa araw na ito.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Magbiro ka na sa lasing, huwag lang sa bagong gising.
Magbiro ka na sa lasing, huwag lang sa bagong gising at hindi pa kumain.
*heh*
Bawal daw sa Saudi ang roses at ang Valentine. Lalo siguro itong bawal. Di sila kumakain ng baboy.
Maganda sanang pangregalo. May puso na, may pork chop pa pagkatapos. Burp.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Monday, February 11, 2008
Paano Mo Malalaman na may Kulang na Turnilyo ang Taong Kakilala Mo?
Dear insansapinas,
Ito muna ang salawikain sa araw na ito.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Taong masalita, kulang sa gawa.
Taong masalita, MADALDAL.
*heh*

Hindi ko sila pinagtatawanan insan. Bagkus, kinaawaan ko sila. Ang puwede ko lang pagtawanan ay ang sarili ko. Toink.
Mayroon akong kasamahang propesor noon sa university. Lalaki. Kagalang-galang siya. Nakasalamin. Matalino. Madaldal. Masayahin.
Kaya di mo mo mahahalatang may sayad na pala.
Pero may mga istudyent kasi na nagkukwento na may pagweirdo. Aray, sabi ko parang pinag-uusapan din ninyo ako ah. Bigla silang hindi, ma'am. Hindi kayo weird, may pagka lang. Pareho din yon, sabi ko. Binawasan lang ninyo ng ilang guhit kung baga sa timbangan.
Isang araw, biglang nagkagulo sa kuwarto noong propesor. Nakatayo sa ibabaw ng lamesa. Nagtatalumpati ng Mi Ultimo Adios. Siya raw si Rizal. Nang pumasok yong isa kong kasama para siya pababain, binati siyang oh Andres, simulan na ang rebolusyon.
Napababa rin siya. Sumama yong kasamahan ko hanggang Mandaluyong. Wala na kasing pamilya yong propesor. Matandang binata at ang hinala nila ay gay.
Dumaan daw sila sa mga taong walang bait sa sarili. Isa ang diyos daw siya. Gusto tuloy magdasal ng aking kaibigan.
Mga ilang taon, nakalabas din siya pero hindi na siya nakapagturo. Malungkot na buhay. Walang makabahagi.
Teka, bibilangin ko muna itong buhok ko. Baka nabawasan ng nagsuklay ako, BWAHAHA.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Ito muna ang salawikain sa araw na ito.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Taong masalita, kulang sa gawa.
Taong masalita, MADALDAL.
*heh*

Hindi ko sila pinagtatawanan insan. Bagkus, kinaawaan ko sila. Ang puwede ko lang pagtawanan ay ang sarili ko. Toink.
Mayroon akong kasamahang propesor noon sa university. Lalaki. Kagalang-galang siya. Nakasalamin. Matalino. Madaldal. Masayahin.
Kaya di mo mo mahahalatang may sayad na pala.
Pero may mga istudyent kasi na nagkukwento na may pagweirdo. Aray, sabi ko parang pinag-uusapan din ninyo ako ah. Bigla silang hindi, ma'am. Hindi kayo weird, may pagka lang. Pareho din yon, sabi ko. Binawasan lang ninyo ng ilang guhit kung baga sa timbangan.
Isang araw, biglang nagkagulo sa kuwarto noong propesor. Nakatayo sa ibabaw ng lamesa. Nagtatalumpati ng Mi Ultimo Adios. Siya raw si Rizal. Nang pumasok yong isa kong kasama para siya pababain, binati siyang oh Andres, simulan na ang rebolusyon.
Napababa rin siya. Sumama yong kasamahan ko hanggang Mandaluyong. Wala na kasing pamilya yong propesor. Matandang binata at ang hinala nila ay gay.
Dumaan daw sila sa mga taong walang bait sa sarili. Isa ang diyos daw siya. Gusto tuloy magdasal ng aking kaibigan.
Mga ilang taon, nakalabas din siya pero hindi na siya nakapagturo. Malungkot na buhay. Walang makabahagi.
Teka, bibilangin ko muna itong buhok ko. Baka nabawasan ng nagsuklay ako, BWAHAHA.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Sunday, February 10, 2008
Oras na
Dear insansapinas,

Nakabili na ako ng alarm clock. radyo pa. naalala ko tuloy ang unang-unang binili ko rito sa States, alarm clock din na may radyo. Sira na yong radyo pero ayos pa yong relos. Iniwan ko na sa San Francisco.
Noon kasi ang pasok ko alas singko medya. Kaya nakaset ang relos sa alas kuwatro medya at alas diyes medya sa gabi. YOng sa gabi ay para mapaalalahanan ako na oras na para matulog. Kaya kung kinakausap mo ako at nag-alarm ang relos, asahan mo, maya-maya lang pikit na ang mata ko.
Sa katagalan, di ko na kailangan ang alarm clock, automatic na ang paggising ko.
Katulad din ngayon, nauuna pa ako sa alarm na kailangan ko nang uminom ng gamot.
Kaya umiinom na ako bago mag-alarm. Pag nag-alarm na sasabihan ko na lang ng *Heh, nakainom na ako. Pinagalitan pa ang alarm clock. toink toink.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Matalino man ang matsing, napaglalangan pa rin.
Matalino man ang matsing, unggoy pa rin.
*heh*

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika

Nakabili na ako ng alarm clock. radyo pa. naalala ko tuloy ang unang-unang binili ko rito sa States, alarm clock din na may radyo. Sira na yong radyo pero ayos pa yong relos. Iniwan ko na sa San Francisco.
Noon kasi ang pasok ko alas singko medya. Kaya nakaset ang relos sa alas kuwatro medya at alas diyes medya sa gabi. YOng sa gabi ay para mapaalalahanan ako na oras na para matulog. Kaya kung kinakausap mo ako at nag-alarm ang relos, asahan mo, maya-maya lang pikit na ang mata ko.
Sa katagalan, di ko na kailangan ang alarm clock, automatic na ang paggising ko.
Katulad din ngayon, nauuna pa ako sa alarm na kailangan ko nang uminom ng gamot.
Kaya umiinom na ako bago mag-alarm. Pag nag-alarm na sasabihan ko na lang ng *Heh, nakainom na ako. Pinagalitan pa ang alarm clock. toink toink.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Matalino man ang matsing, napaglalangan pa rin.
Matalino man ang matsing, unggoy pa rin.
*heh*

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Saturday, February 09, 2008
Lista mo sa Tubig
Dear insansapinas,
Noong maliit pa ako, ilang beses kaming nagbakasyon sa bahay ng auntie ko sa Bicol.
May maliit siyang tindahan.
Nagtataka ako bakit parang may decorasyon ng numero ang poste ng tindahan. Yon pala listahan ng mga pautang. Magaling sa numero ang aking auntie. Hanga rin ako sa talas ng kaniyang memory sa mga may utang sa kaniya. Alam niya kung magkano ang tutal na utang kahit hindi niya tingnan ang listahan.
Pero mayroon lang isang bagay akong pintas sa kaniya. Sobra siyang makakalimutin kung saan niya nilagay ang isang bagay. Pati lapis na ginagamit niya sa paglista.
Toink.

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Ang bayaning nasusugatan, umiibayo ang tapang.
Ang bayaning nasusugatan, ay panay sugat. umph.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Noong maliit pa ako, ilang beses kaming nagbakasyon sa bahay ng auntie ko sa Bicol.
May maliit siyang tindahan.
Nagtataka ako bakit parang may decorasyon ng numero ang poste ng tindahan. Yon pala listahan ng mga pautang. Magaling sa numero ang aking auntie. Hanga rin ako sa talas ng kaniyang memory sa mga may utang sa kaniya. Alam niya kung magkano ang tutal na utang kahit hindi niya tingnan ang listahan.
Pero mayroon lang isang bagay akong pintas sa kaniya. Sobra siyang makakalimutin kung saan niya nilagay ang isang bagay. Pati lapis na ginagamit niya sa paglista.
Toink.

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Ang bayaning nasusugatan, umiibayo ang tapang.
Ang bayaning nasusugatan, ay panay sugat. umph.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Friday, February 08, 2008
Cell Phone, Wireless or whatever you may call it
Dear insansapinas,
Noong bago lang ang earphone para sa cell phone, madalas nagmumukha akong tanga. Hindi lang mukha, pati kamay, tainga at lahat na ng parte ng katawan.
Minsan kasi may nakasunod sa akin na babae, salita ng salita, wala namang kausap. So bigla akong nag-about face at sinabi sa kaniyang, Are you talking to me? PAhiya ako. Toink. At least namula ang mukha ko ng walang blush on.
Kahapon, habang palabas ako galing sa building kung saan nandoon ang aking doctor, may nasalubong akong naglalakad ng nakatabingi. Naawa tuloy ako. Akala ko maysakit. Ang lintek, may kausap pala sa cell phone na nakadapo sa kaniyang balikat. *heh*
Sana, ginaya na lang niya itong babae na walang maipagbiling earphone.

Ninakaw ko ulit kay paulding. Nagpaalam naman ako.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Baboy na pagala-gala
Lama't taba'y masama.
Baboy na pagala-gala
hindi nagtatagal at malilitson. yum

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Noong bago lang ang earphone para sa cell phone, madalas nagmumukha akong tanga. Hindi lang mukha, pati kamay, tainga at lahat na ng parte ng katawan.
Minsan kasi may nakasunod sa akin na babae, salita ng salita, wala namang kausap. So bigla akong nag-about face at sinabi sa kaniyang, Are you talking to me? PAhiya ako. Toink. At least namula ang mukha ko ng walang blush on.
Kahapon, habang palabas ako galing sa building kung saan nandoon ang aking doctor, may nasalubong akong naglalakad ng nakatabingi. Naawa tuloy ako. Akala ko maysakit. Ang lintek, may kausap pala sa cell phone na nakadapo sa kaniyang balikat. *heh*
Sana, ginaya na lang niya itong babae na walang maipagbiling earphone.

Ninakaw ko ulit kay paulding. Nagpaalam naman ako.
Salawikain tagpi-tagpi for the day
Baboy na pagala-gala
Lama't taba'y masama.
Baboy na pagala-gala
hindi nagtatagal at malilitson. yum

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Thursday, February 07, 2008
Remote Ka rin
Dear insansapinas,
Kahapon, nanonood ako ng Scream. Gusto kong ilipat ang channel. Di ko makita ang remote. Argggggggghhhhhhhh There goes my scream.
Tatlo kasi ang remote namin, isa sa CD player, isa sa cable at isa sa TV.
Siguro kailangang makabili ng ganito.

Kinodak ni Paulding sa Sears, ninakaw ni pinay.
Kaya lang dalawa na hahanapin ko pag parehong nawala kaya ito na lang ang bibilhin ko. Pwede pang pambambo sa loloko-loko. Hohohoho.

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Pag hindi ukol,
hindi bubukol.
Pag hindi ukol
at walang bukol, pukpukin ulit. Pak. laksan pa. PAK.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Kahapon, nanonood ako ng Scream. Gusto kong ilipat ang channel. Di ko makita ang remote. Argggggggghhhhhhhh There goes my scream.
Tatlo kasi ang remote namin, isa sa CD player, isa sa cable at isa sa TV.
Siguro kailangang makabili ng ganito.

Kinodak ni Paulding sa Sears, ninakaw ni pinay.
Kaya lang dalawa na hahanapin ko pag parehong nawala kaya ito na lang ang bibilhin ko. Pwede pang pambambo sa loloko-loko. Hohohoho.

Salawikain tagpi-tagpi for the day
Pag hindi ukol,
hindi bubukol.
Pag hindi ukol
at walang bukol, pukpukin ulit. Pak. laksan pa. PAK.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Wednesday, February 06, 2008
File, File, File
Dear insansapinas,
Minsan pag tinawagan mo ang isang opisina para humingi ng kopya ng iyon papeles o kahit na anong papeles, pag sinagot ka nang ipadadala saiyo pero ilang araw na lumipas wala pa rin. Maaring ganito sa opisina nila.
Avalanche!!!

Pero ngayon may appointment ako sa isang opisina. Pinapasok ako sa isang kuwarto. Umupo ako doon sa upuan ng empleyado at hindi doon sa harapang ng kanyang mesa. Toink. Toink.
Nasaan ba ang panglinis ko ng salamin.
Salawikaing tagpi-tagpi sa araw na ito:
Ang hipong tulog,
Baka napuyat nang nagdaang gabi.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Minsan pag tinawagan mo ang isang opisina para humingi ng kopya ng iyon papeles o kahit na anong papeles, pag sinagot ka nang ipadadala saiyo pero ilang araw na lumipas wala pa rin. Maaring ganito sa opisina nila.
Avalanche!!!

Pero ngayon may appointment ako sa isang opisina. Pinapasok ako sa isang kuwarto. Umupo ako doon sa upuan ng empleyado at hindi doon sa harapang ng kanyang mesa. Toink. Toink.
Nasaan ba ang panglinis ko ng salamin.
Salawikaing tagpi-tagpi sa araw na ito:
Ang hipong tulog,
Baka napuyat nang nagdaang gabi.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Tuesday, February 05, 2008
Bata Batuta
Dear insansapinas,

Masarap maging bata. Walang kinatatakutan kahit malaking alon na puwedeng lumamon sa kanilang kaliitan.
Maganda rin ang pagkakaibigan. Parang tanikalang magkakakapit.
Nong ako'y bata, pinilit kong hulihin ang buwan at isilid ang dagat sa aking bulsa. Butas siguro bulsa ko.
Bata. Batuta. Pero may mga bata batuta, katulad ng anak ng aking kaibigan na tuwing may kausap siya sa telepono saka naman kung anu-ano ang hinihingi. Pakikurot nga.
Salawikaing tag-pi-tagpi ngayong araw.
Ang batang pinalaki sa layaw,
Sabi ni Hanopol ay Jeproks.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika

Masarap maging bata. Walang kinatatakutan kahit malaking alon na puwedeng lumamon sa kanilang kaliitan.
Maganda rin ang pagkakaibigan. Parang tanikalang magkakakapit.
Nong ako'y bata, pinilit kong hulihin ang buwan at isilid ang dagat sa aking bulsa. Butas siguro bulsa ko.
Bata. Batuta. Pero may mga bata batuta, katulad ng anak ng aking kaibigan na tuwing may kausap siya sa telepono saka naman kung anu-ano ang hinihingi. Pakikurot nga.
Salawikaing tag-pi-tagpi ngayong araw.
Ang batang pinalaki sa layaw,
Sabi ni Hanopol ay Jeproks.

salawikain,Pinay, Pinoy,Pinaysaamerika
Subscribe to:
Posts (Atom)


